- Startseite
- Verben A–Z
- S
- schöntun
schöntun konjugieren
„schöntun“ ist ein unregelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: tut schön · tat schön · hat schöngetan.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) jemandem schmeicheln, um sich beliebt zu machen
- Englisch
- to flatter, to butter up
- Konjugation
- unregelmäßig (stark), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | tue schön |
|---|---|
| du | tust schön |
| er/sie/es | tut schön |
| wir | tun schön |
| ihr | tut schön |
| sie/Sie | tun schön |
Präteritum
| ich | tat schön |
|---|---|
| du | tatest schön |
| er/sie/es | tat schön |
| wir | taten schön |
| ihr | tatet schön |
| sie/Sie | taten schön |
Perfekt
| ich | habe schöngetan |
|---|---|
| du | hast schöngetan |
| er/sie/es | hat schöngetan |
| wir | haben schöngetan |
| ihr | habt schöngetan |
| sie/Sie | haben schöngetan |
Plusquamperfekt
| ich | hatte schöngetan |
|---|---|
| du | hattest schöngetan |
| er/sie/es | hatte schöngetan |
| wir | hatten schöngetan |
| ihr | hattet schöngetan |
| sie/Sie | hatten schöngetan |
Futur I
| ich | werde schöntun |
|---|---|
| du | wirst schöntun |
| er/sie/es | wird schöntun |
| wir | werden schöntun |
| ihr | werdet schöntun |
| sie/Sie | werden schöntun |
Futur II
| ich | werde schöngetan haben |
|---|---|
| du | wirst schöngetan haben |
| er/sie/es | wird schöngetan haben |
| wir | werden schöngetan haben |
| ihr | werdet schöngetan haben |
| sie/Sie | werden schöngetan haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | tue schön |
|---|---|
| du | tuest schön |
| er/sie/es | tue schön |
| wir | tun schön |
| ihr | tuet schön |
| sie/Sie | tun schön |
Perfekt
| ich | habe schöngetan |
|---|---|
| du | habest schöngetan |
| er/sie/es | habe schöngetan |
| wir | haben schöngetan |
| ihr | habet schöngetan |
| sie/Sie | haben schöngetan |
Futur I
| ich | werde schöntun |
|---|---|
| du | werdest schöntun |
| er/sie/es | werde schöntun |
| wir | werden schöntun |
| ihr | werdet schöntun |
| sie/Sie | werden schöntun |
Futur II
| ich | werde schöngetan haben |
|---|---|
| du | werdest schöngetan haben |
| er/sie/es | werde schöngetan haben |
| wir | werden schöngetan haben |
| ihr | werdet schöngetan haben |
| sie/Sie | werden schöngetan haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | täte schön |
|---|---|
| du | tätest schön |
| er/sie/es | täte schön |
| wir | täten schön |
| ihr | tätet schön |
| sie/Sie | täten schön |
Plusquamperfekt
| ich | hätte schöngetan |
|---|---|
| du | hättest schöngetan |
| er/sie/es | hätte schöngetan |
| wir | hätten schöngetan |
| ihr | hättet schöngetan |
| sie/Sie | hätten schöngetan |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde schöntun |
|---|---|
| du | würdest schöntun |
| er/sie/es | würde schöntun |
| wir | würden schöntun |
| ihr | würdet schöntun |
| sie/Sie | würden schöntun |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde schöngetan haben |
|---|---|
| du | würdest schöngetan haben |
| er/sie/es | würde schöngetan haben |
| wir | würden schöngetan haben |
| ihr | würdet schöngetan haben |
| sie/Sie | würden schöngetan haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „schöntun“
- Er tut der Chefin bei jeder Gelegenheit schön.
- Sie hat ihm so lange schöngetan, bis er nachgab.
Besonderheiten der Konjugation
- Starkes Verb: Der Stammvokal wechselt zwischen den Stammformen (Ablaut): tun – tat – getan. Das Präteritum hat in der 1. und 3. Person Singular keine Endung.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht schön am Satzende (tut schön); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es schöntut). Infinitiv mit zu: schönzutun.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: schöngetan.
- Konjunktiv II: Die einfache Form täte wirkt heute oft gehoben; in der Alltagssprache wird meist die Umschreibung würde schöntun verwendet.
Wortfamilie: Verben mit „tun“
„schöntun“ ist von tun abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: