- Startseite
- Verben A–Z
- M
- miterben
miterben konjugieren
„miterben“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: erbt mit · erbte mit · hat mitgeerbt.
- Bedeutung
- gemeinsam mit anderen erben; etwas zusätzlich erben
- Englisch
- to inherit jointly
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | erbe mit |
|---|---|
| du | erbst mit |
| er/sie/es | erbt mit |
| wir | erben mit |
| ihr | erbt mit |
| sie/Sie | erben mit |
Präteritum
| ich | erbte mit |
|---|---|
| du | erbtest mit |
| er/sie/es | erbte mit |
| wir | erbten mit |
| ihr | erbtet mit |
| sie/Sie | erbten mit |
Perfekt
| ich | habe mitgeerbt |
|---|---|
| du | hast mitgeerbt |
| er/sie/es | hat mitgeerbt |
| wir | haben mitgeerbt |
| ihr | habt mitgeerbt |
| sie/Sie | haben mitgeerbt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte mitgeerbt |
|---|---|
| du | hattest mitgeerbt |
| er/sie/es | hatte mitgeerbt |
| wir | hatten mitgeerbt |
| ihr | hattet mitgeerbt |
| sie/Sie | hatten mitgeerbt |
Futur I
| ich | werde miterben |
|---|---|
| du | wirst miterben |
| er/sie/es | wird miterben |
| wir | werden miterben |
| ihr | werdet miterben |
| sie/Sie | werden miterben |
Futur II
| ich | werde mitgeerbt haben |
|---|---|
| du | wirst mitgeerbt haben |
| er/sie/es | wird mitgeerbt haben |
| wir | werden mitgeerbt haben |
| ihr | werdet mitgeerbt haben |
| sie/Sie | werden mitgeerbt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | erbe mit |
|---|---|
| du | erbest mit |
| er/sie/es | erbe mit |
| wir | erben mit |
| ihr | erbet mit |
| sie/Sie | erben mit |
Perfekt
| ich | habe mitgeerbt |
|---|---|
| du | habest mitgeerbt |
| er/sie/es | habe mitgeerbt |
| wir | haben mitgeerbt |
| ihr | habet mitgeerbt |
| sie/Sie | haben mitgeerbt |
Futur I
| ich | werde miterben |
|---|---|
| du | werdest miterben |
| er/sie/es | werde miterben |
| wir | werden miterben |
| ihr | werdet miterben |
| sie/Sie | werden miterben |
Futur II
| ich | werde mitgeerbt haben |
|---|---|
| du | werdest mitgeerbt haben |
| er/sie/es | werde mitgeerbt haben |
| wir | werden mitgeerbt haben |
| ihr | werdet mitgeerbt haben |
| sie/Sie | werden mitgeerbt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | erbte mit |
|---|---|
| du | erbtest mit |
| er/sie/es | erbte mit |
| wir | erbten mit |
| ihr | erbtet mit |
| sie/Sie | erbten mit |
Plusquamperfekt
| ich | hätte mitgeerbt |
|---|---|
| du | hättest mitgeerbt |
| er/sie/es | hätte mitgeerbt |
| wir | hätten mitgeerbt |
| ihr | hättet mitgeerbt |
| sie/Sie | hätten mitgeerbt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde miterben |
|---|---|
| du | würdest miterben |
| er/sie/es | würde miterben |
| wir | würden miterben |
| ihr | würdet miterben |
| sie/Sie | würden miterben |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde mitgeerbt haben |
|---|---|
| du | würdest mitgeerbt haben |
| er/sie/es | würde mitgeerbt haben |
| wir | würden mitgeerbt haben |
| ihr | würdet mitgeerbt haben |
| sie/Sie | würden mitgeerbt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „miterben“
- Die Nichte erbt zu einem Viertel mit.
- Mit dem Haus hat er auch die Schulden mitgeerbt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm erb- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (erbte), das Partizip II endet auf -t (mitgeerbt).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht mit am Satzende (erbt mit); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es miterbt). Infinitiv mit zu: mitzuerben.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: mitgeerbt.
Wortfamilie: Verben mit „erben“
„miterben“ ist von erben abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: