erben konjugieren
„erben“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: erbt · erbte · hat geerbt.
- Bedeutung
- nach jemandes Tod dessen Besitz erhalten; als Veranlagung mitbekommen
- Englisch
- to inherit
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B1 – Wortschatz der selbstständigen Sprachverwendung
Indikativ
Präsens
| ich | erbe |
|---|---|
| du | erbst |
| er/sie/es | erbt |
| wir | erben |
| ihr | erbt |
| sie/Sie | erben |
Präteritum
| ich | erbte |
|---|---|
| du | erbtest |
| er/sie/es | erbte |
| wir | erbten |
| ihr | erbtet |
| sie/Sie | erbten |
Perfekt
| ich | habe geerbt |
|---|---|
| du | hast geerbt |
| er/sie/es | hat geerbt |
| wir | haben geerbt |
| ihr | habt geerbt |
| sie/Sie | haben geerbt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geerbt |
|---|---|
| du | hattest geerbt |
| er/sie/es | hatte geerbt |
| wir | hatten geerbt |
| ihr | hattet geerbt |
| sie/Sie | hatten geerbt |
Futur I
| ich | werde erben |
|---|---|
| du | wirst erben |
| er/sie/es | wird erben |
| wir | werden erben |
| ihr | werdet erben |
| sie/Sie | werden erben |
Futur II
| ich | werde geerbt haben |
|---|---|
| du | wirst geerbt haben |
| er/sie/es | wird geerbt haben |
| wir | werden geerbt haben |
| ihr | werdet geerbt haben |
| sie/Sie | werden geerbt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | erbe |
|---|---|
| du | erbest |
| er/sie/es | erbe |
| wir | erben |
| ihr | erbet |
| sie/Sie | erben |
Perfekt
| ich | habe geerbt |
|---|---|
| du | habest geerbt |
| er/sie/es | habe geerbt |
| wir | haben geerbt |
| ihr | habet geerbt |
| sie/Sie | haben geerbt |
Futur I
| ich | werde erben |
|---|---|
| du | werdest erben |
| er/sie/es | werde erben |
| wir | werden erben |
| ihr | werdet erben |
| sie/Sie | werden erben |
Futur II
| ich | werde geerbt haben |
|---|---|
| du | werdest geerbt haben |
| er/sie/es | werde geerbt haben |
| wir | werden geerbt haben |
| ihr | werdet geerbt haben |
| sie/Sie | werden geerbt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | erbte |
|---|---|
| du | erbtest |
| er/sie/es | erbte |
| wir | erbten |
| ihr | erbtet |
| sie/Sie | erbten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geerbt |
|---|---|
| du | hättest geerbt |
| er/sie/es | hätte geerbt |
| wir | hätten geerbt |
| ihr | hättet geerbt |
| sie/Sie | hätten geerbt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde erben |
|---|---|
| du | würdest erben |
| er/sie/es | würde erben |
| wir | würden erben |
| ihr | würdet erben |
| sie/Sie | würden erben |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geerbt haben |
|---|---|
| du | würdest geerbt haben |
| er/sie/es | würde geerbt haben |
| wir | würden geerbt haben |
| ihr | würdet geerbt haben |
| sie/Sie | würden geerbt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „erben“
- Sie erbt das Haus ihrer Großeltern.
- Die blauen Augen hat er von seiner Mutter geerbt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm erb- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (erbte), das Partizip II endet auf -t (geerbt).
Wortfamilie: Verben mit „erben“
Von „erben“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: