- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anerkennen
anerkennen konjugieren
„anerkennen“ ist ein unregelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: erkennt an · erkannte an · hat anerkannt.
- Bedeutung
- als gültig oder rechtmäßig bestätigen; würdigen
- Englisch
- to recognize, to acknowledge
- Konjugation
- unregelmäßig (gemischt), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | erkenne an |
|---|---|
| du | erkennst an |
| er/sie/es | erkennt an |
| wir | erkennen an |
| ihr | erkennt an |
| sie/Sie | erkennen an |
Präteritum
| ich | erkannte an |
|---|---|
| du | erkanntest an |
| er/sie/es | erkannte an |
| wir | erkannten an |
| ihr | erkanntet an |
| sie/Sie | erkannten an |
Perfekt
| ich | habe anerkannt |
|---|---|
| du | hast anerkannt |
| er/sie/es | hat anerkannt |
| wir | haben anerkannt |
| ihr | habt anerkannt |
| sie/Sie | haben anerkannt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte anerkannt |
|---|---|
| du | hattest anerkannt |
| er/sie/es | hatte anerkannt |
| wir | hatten anerkannt |
| ihr | hattet anerkannt |
| sie/Sie | hatten anerkannt |
Futur I
| ich | werde anerkennen |
|---|---|
| du | wirst anerkennen |
| er/sie/es | wird anerkennen |
| wir | werden anerkennen |
| ihr | werdet anerkennen |
| sie/Sie | werden anerkennen |
Futur II
| ich | werde anerkannt haben |
|---|---|
| du | wirst anerkannt haben |
| er/sie/es | wird anerkannt haben |
| wir | werden anerkannt haben |
| ihr | werdet anerkannt haben |
| sie/Sie | werden anerkannt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | erkenne an |
|---|---|
| du | erkennest an |
| er/sie/es | erkenne an |
| wir | erkennen an |
| ihr | erkennet an |
| sie/Sie | erkennen an |
Perfekt
| ich | habe anerkannt |
|---|---|
| du | habest anerkannt |
| er/sie/es | habe anerkannt |
| wir | haben anerkannt |
| ihr | habet anerkannt |
| sie/Sie | haben anerkannt |
Futur I
| ich | werde anerkennen |
|---|---|
| du | werdest anerkennen |
| er/sie/es | werde anerkennen |
| wir | werden anerkennen |
| ihr | werdet anerkennen |
| sie/Sie | werden anerkennen |
Futur II
| ich | werde anerkannt haben |
|---|---|
| du | werdest anerkannt haben |
| er/sie/es | werde anerkannt haben |
| wir | werden anerkannt haben |
| ihr | werdet anerkannt haben |
| sie/Sie | werden anerkannt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | erkennte an |
|---|---|
| du | erkenntest an |
| er/sie/es | erkennte an |
| wir | erkennten an |
| ihr | erkenntet an |
| sie/Sie | erkennten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte anerkannt |
|---|---|
| du | hättest anerkannt |
| er/sie/es | hätte anerkannt |
| wir | hätten anerkannt |
| ihr | hättet anerkannt |
| sie/Sie | hätten anerkannt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anerkennen |
|---|---|
| du | würdest anerkennen |
| er/sie/es | würde anerkennen |
| wir | würden anerkennen |
| ihr | würdet anerkennen |
| sie/Sie | würden anerkennen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde anerkannt haben |
|---|---|
| du | würdest anerkannt haben |
| er/sie/es | würde anerkannt haben |
| wir | würden anerkannt haben |
| ihr | würdet anerkannt haben |
| sie/Sie | würden anerkannt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anerkennen“
- Die Universität erkennt mein ausländisches Diplom an.
- Man muss anerkennen, dass sie sich große Mühe gegeben hat.
Besonderheiten der Konjugation
- Gemischtes Verb: Der Stammvokal wechselt wie bei starken Verben (erkannte, anerkannt), die Endungen -te und -t sind aber die der schwachen Konjugation.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (erkennt an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anerkennt). Infinitiv mit zu: anzuerkennen.
- Partizip II ohne ge-: Auf das trennbare an- folgt ein untrennbares Präfix oder ein Verb auf -ieren, deshalb entfällt ge-: anerkannt.
- Konjunktiv II: Die einfache Form erkennte wirkt heute oft gehoben; in der Alltagssprache wird meist die Umschreibung würde anerkennen verwendet.
Wortfamilie: Verben mit „kennen“
„anerkennen“ ist von kennen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: