- Startseite
- Verben A–Z
- W
- wecken
wecken konjugieren
„wecken“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: weckt · weckte · hat geweckt.
- Bedeutung
- aus dem Schlaf holen; ein Gefühl hervorrufen
- Englisch
- to wake, to arouse
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- A2 – grundlegender Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | wecke |
|---|---|
| du | weckst |
| er/sie/es | weckt |
| wir | wecken |
| ihr | weckt |
| sie/Sie | wecken |
Präteritum
| ich | weckte |
|---|---|
| du | wecktest |
| er/sie/es | weckte |
| wir | weckten |
| ihr | wecktet |
| sie/Sie | weckten |
Perfekt
| ich | habe geweckt |
|---|---|
| du | hast geweckt |
| er/sie/es | hat geweckt |
| wir | haben geweckt |
| ihr | habt geweckt |
| sie/Sie | haben geweckt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geweckt |
|---|---|
| du | hattest geweckt |
| er/sie/es | hatte geweckt |
| wir | hatten geweckt |
| ihr | hattet geweckt |
| sie/Sie | hatten geweckt |
Futur I
| ich | werde wecken |
|---|---|
| du | wirst wecken |
| er/sie/es | wird wecken |
| wir | werden wecken |
| ihr | werdet wecken |
| sie/Sie | werden wecken |
Futur II
| ich | werde geweckt haben |
|---|---|
| du | wirst geweckt haben |
| er/sie/es | wird geweckt haben |
| wir | werden geweckt haben |
| ihr | werdet geweckt haben |
| sie/Sie | werden geweckt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | wecke |
|---|---|
| du | weckest |
| er/sie/es | wecke |
| wir | wecken |
| ihr | wecket |
| sie/Sie | wecken |
Perfekt
| ich | habe geweckt |
|---|---|
| du | habest geweckt |
| er/sie/es | habe geweckt |
| wir | haben geweckt |
| ihr | habet geweckt |
| sie/Sie | haben geweckt |
Futur I
| ich | werde wecken |
|---|---|
| du | werdest wecken |
| er/sie/es | werde wecken |
| wir | werden wecken |
| ihr | werdet wecken |
| sie/Sie | werden wecken |
Futur II
| ich | werde geweckt haben |
|---|---|
| du | werdest geweckt haben |
| er/sie/es | werde geweckt haben |
| wir | werden geweckt haben |
| ihr | werdet geweckt haben |
| sie/Sie | werden geweckt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | weckte |
|---|---|
| du | wecktest |
| er/sie/es | weckte |
| wir | weckten |
| ihr | wecktet |
| sie/Sie | weckten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geweckt |
|---|---|
| du | hättest geweckt |
| er/sie/es | hätte geweckt |
| wir | hätten geweckt |
| ihr | hättet geweckt |
| sie/Sie | hätten geweckt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde wecken |
|---|---|
| du | würdest wecken |
| er/sie/es | würde wecken |
| wir | würden wecken |
| ihr | würdet wecken |
| sie/Sie | würden wecken |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geweckt haben |
|---|---|
| du | würdest geweckt haben |
| er/sie/es | würde geweckt haben |
| wir | würden geweckt haben |
| ihr | würdet geweckt haben |
| sie/Sie | würden geweckt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „wecken“
- Bitte weck mich morgen um sechs Uhr.
- Der Vortrag hat mein Interesse an Astronomie geweckt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm weck- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (weckte), das Partizip II endet auf -t (geweckt).
Wortfamilie: Verben mit „wecken“
Von „wecken“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: