- Startseite
- Verben A–Z
- S
- schwänzeln
schwänzeln konjugieren
„schwänzeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben oder sein gebildet. Stammformen: schwänzelt · schwänzelte · hat geschwänzelt.
- Bedeutung
- mit dem Schwanz wedeln; sich übertrieben beflissen um jemanden bemühen
- Englisch
- to wag one's tail, to fawn
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben / sein
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | schwänzle |
|---|---|
| du | schwänzelst |
| er/sie/es | schwänzelt |
| wir | schwänzeln |
| ihr | schwänzelt |
| sie/Sie | schwänzeln |
Präteritum
| ich | schwänzelte |
|---|---|
| du | schwänzeltest |
| er/sie/es | schwänzelte |
| wir | schwänzelten |
| ihr | schwänzeltet |
| sie/Sie | schwänzelten |
Perfekt
| ich | habe geschwänzelt |
|---|---|
| du | hast geschwänzelt |
| er/sie/es | hat geschwänzelt |
| wir | haben geschwänzelt |
| ihr | habt geschwänzelt |
| sie/Sie | haben geschwänzelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geschwänzelt |
|---|---|
| du | hattest geschwänzelt |
| er/sie/es | hatte geschwänzelt |
| wir | hatten geschwänzelt |
| ihr | hattet geschwänzelt |
| sie/Sie | hatten geschwänzelt |
Futur I
| ich | werde schwänzeln |
|---|---|
| du | wirst schwänzeln |
| er/sie/es | wird schwänzeln |
| wir | werden schwänzeln |
| ihr | werdet schwänzeln |
| sie/Sie | werden schwänzeln |
Futur II
| ich | werde geschwänzelt haben |
|---|---|
| du | wirst geschwänzelt haben |
| er/sie/es | wird geschwänzelt haben |
| wir | werden geschwänzelt haben |
| ihr | werdet geschwänzelt haben |
| sie/Sie | werden geschwänzelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | schwänzle |
|---|---|
| du | schwänzelst |
| er/sie/es | schwänzle |
| wir | schwänzeln |
| ihr | schwänzelt |
| sie/Sie | schwänzeln |
Perfekt
| ich | habe geschwänzelt |
|---|---|
| du | habest geschwänzelt |
| er/sie/es | habe geschwänzelt |
| wir | haben geschwänzelt |
| ihr | habet geschwänzelt |
| sie/Sie | haben geschwänzelt |
Futur I
| ich | werde schwänzeln |
|---|---|
| du | werdest schwänzeln |
| er/sie/es | werde schwänzeln |
| wir | werden schwänzeln |
| ihr | werdet schwänzeln |
| sie/Sie | werden schwänzeln |
Futur II
| ich | werde geschwänzelt haben |
|---|---|
| du | werdest geschwänzelt haben |
| er/sie/es | werde geschwänzelt haben |
| wir | werden geschwänzelt haben |
| ihr | werdet geschwänzelt haben |
| sie/Sie | werden geschwänzelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | schwänzelte |
|---|---|
| du | schwänzeltest |
| er/sie/es | schwänzelte |
| wir | schwänzelten |
| ihr | schwänzeltet |
| sie/Sie | schwänzelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geschwänzelt |
|---|---|
| du | hättest geschwänzelt |
| er/sie/es | hätte geschwänzelt |
| wir | hätten geschwänzelt |
| ihr | hättet geschwänzelt |
| sie/Sie | hätten geschwänzelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde schwänzeln |
|---|---|
| du | würdest schwänzeln |
| er/sie/es | würde schwänzeln |
| wir | würden schwänzeln |
| ihr | würdet schwänzeln |
| sie/Sie | würden schwänzeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geschwänzelt haben |
|---|---|
| du | würdest geschwänzelt haben |
| er/sie/es | würde geschwänzelt haben |
| wir | würden geschwänzelt haben |
| ihr | würdet geschwänzelt haben |
| sie/Sie | würden geschwänzelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „schwänzeln“
- Der Hund schwänzelt freudig um sein Herrchen.
- Den ganzen Abend ist er um die Chefin geschwänzelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm schwänzel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (schwänzelte), das Partizip II endet auf -t (geschwänzelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich schwänzle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir schwänzeln).
- Perfekt mit haben oder sein: Üblich ist hat geschwänzelt. Mit sein wird das Perfekt gebildet, wenn eine Orts- oder Zustandsveränderung gemeint ist; bei einigen Verben ist sein außerdem süddeutsch, österreichisch und schweizerisch üblich. Mehr dazu unter haben oder sein.