- Startseite
- Verben A–Z
- O
- offenbaren
offenbaren konjugieren
„offenbaren“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: offenbart · offenbarte · hat offenbart.
- Bedeutung
- etwas bisher Verborgenes zeigen oder mitteilen; (reflexiv) sich anvertrauen
- Englisch
- to reveal, to disclose
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | offenbare |
|---|---|
| du | offenbarst |
| er/sie/es | offenbart |
| wir | offenbaren |
| ihr | offenbart |
| sie/Sie | offenbaren |
Präteritum
| ich | offenbarte |
|---|---|
| du | offenbartest |
| er/sie/es | offenbarte |
| wir | offenbarten |
| ihr | offenbartet |
| sie/Sie | offenbarten |
Perfekt
| ich | habe offenbart |
|---|---|
| du | hast offenbart |
| er/sie/es | hat offenbart |
| wir | haben offenbart |
| ihr | habt offenbart |
| sie/Sie | haben offenbart |
Plusquamperfekt
| ich | hatte offenbart |
|---|---|
| du | hattest offenbart |
| er/sie/es | hatte offenbart |
| wir | hatten offenbart |
| ihr | hattet offenbart |
| sie/Sie | hatten offenbart |
Futur I
| ich | werde offenbaren |
|---|---|
| du | wirst offenbaren |
| er/sie/es | wird offenbaren |
| wir | werden offenbaren |
| ihr | werdet offenbaren |
| sie/Sie | werden offenbaren |
Futur II
| ich | werde offenbart haben |
|---|---|
| du | wirst offenbart haben |
| er/sie/es | wird offenbart haben |
| wir | werden offenbart haben |
| ihr | werdet offenbart haben |
| sie/Sie | werden offenbart haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | offenbare |
|---|---|
| du | offenbarest |
| er/sie/es | offenbare |
| wir | offenbaren |
| ihr | offenbaret |
| sie/Sie | offenbaren |
Perfekt
| ich | habe offenbart |
|---|---|
| du | habest offenbart |
| er/sie/es | habe offenbart |
| wir | haben offenbart |
| ihr | habet offenbart |
| sie/Sie | haben offenbart |
Futur I
| ich | werde offenbaren |
|---|---|
| du | werdest offenbaren |
| er/sie/es | werde offenbaren |
| wir | werden offenbaren |
| ihr | werdet offenbaren |
| sie/Sie | werden offenbaren |
Futur II
| ich | werde offenbart haben |
|---|---|
| du | werdest offenbart haben |
| er/sie/es | werde offenbart haben |
| wir | werden offenbart haben |
| ihr | werdet offenbart haben |
| sie/Sie | werden offenbart haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | offenbarte |
|---|---|
| du | offenbartest |
| er/sie/es | offenbarte |
| wir | offenbarten |
| ihr | offenbartet |
| sie/Sie | offenbarten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte offenbart |
|---|---|
| du | hättest offenbart |
| er/sie/es | hätte offenbart |
| wir | hätten offenbart |
| ihr | hättet offenbart |
| sie/Sie | hätten offenbart |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde offenbaren |
|---|---|
| du | würdest offenbaren |
| er/sie/es | würde offenbaren |
| wir | würden offenbaren |
| ihr | würdet offenbaren |
| sie/Sie | würden offenbaren |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde offenbart haben |
|---|---|
| du | würdest offenbart haben |
| er/sie/es | würde offenbart haben |
| wir | würden offenbart haben |
| ihr | würdet offenbart haben |
| sie/Sie | würden offenbart haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „offenbaren“
- Die Untersuchung offenbart schwere Mängel in der Verwaltung.
- Erst kurz vor seinem Tod hat er seiner Familie das Geheimnis offenbart.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm offenbar- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (offenbarte), das Partizip II endet auf -t (offenbart).
- Partizip II ohne ge-: Weil die erste Silbe unbetont ist, entfällt ge-: offenbart.