- Startseite
- Verben A–Z
- M
- mandatieren
mandatieren konjugieren
„mandatieren“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: mandatiert · mandatierte · hat mandatiert.
- Bedeutung
- jemanden mit der Vertretung beauftragen; ein Mandat erteilen
- Englisch
- to mandate, to retain
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | mandatiere |
|---|---|
| du | mandatierst |
| er/sie/es | mandatiert |
| wir | mandatieren |
| ihr | mandatiert |
| sie/Sie | mandatieren |
Präteritum
| ich | mandatierte |
|---|---|
| du | mandatiertest |
| er/sie/es | mandatierte |
| wir | mandatierten |
| ihr | mandatiertet |
| sie/Sie | mandatierten |
Perfekt
| ich | habe mandatiert |
|---|---|
| du | hast mandatiert |
| er/sie/es | hat mandatiert |
| wir | haben mandatiert |
| ihr | habt mandatiert |
| sie/Sie | haben mandatiert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte mandatiert |
|---|---|
| du | hattest mandatiert |
| er/sie/es | hatte mandatiert |
| wir | hatten mandatiert |
| ihr | hattet mandatiert |
| sie/Sie | hatten mandatiert |
Futur I
| ich | werde mandatieren |
|---|---|
| du | wirst mandatieren |
| er/sie/es | wird mandatieren |
| wir | werden mandatieren |
| ihr | werdet mandatieren |
| sie/Sie | werden mandatieren |
Futur II
| ich | werde mandatiert haben |
|---|---|
| du | wirst mandatiert haben |
| er/sie/es | wird mandatiert haben |
| wir | werden mandatiert haben |
| ihr | werdet mandatiert haben |
| sie/Sie | werden mandatiert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | mandatiere |
|---|---|
| du | mandatierest |
| er/sie/es | mandatiere |
| wir | mandatieren |
| ihr | mandatieret |
| sie/Sie | mandatieren |
Perfekt
| ich | habe mandatiert |
|---|---|
| du | habest mandatiert |
| er/sie/es | habe mandatiert |
| wir | haben mandatiert |
| ihr | habet mandatiert |
| sie/Sie | haben mandatiert |
Futur I
| ich | werde mandatieren |
|---|---|
| du | werdest mandatieren |
| er/sie/es | werde mandatieren |
| wir | werden mandatieren |
| ihr | werdet mandatieren |
| sie/Sie | werden mandatieren |
Futur II
| ich | werde mandatiert haben |
|---|---|
| du | werdest mandatiert haben |
| er/sie/es | werde mandatiert haben |
| wir | werden mandatiert haben |
| ihr | werdet mandatiert haben |
| sie/Sie | werden mandatiert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | mandatierte |
|---|---|
| du | mandatiertest |
| er/sie/es | mandatierte |
| wir | mandatierten |
| ihr | mandatiertet |
| sie/Sie | mandatierten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte mandatiert |
|---|---|
| du | hättest mandatiert |
| er/sie/es | hätte mandatiert |
| wir | hätten mandatiert |
| ihr | hättet mandatiert |
| sie/Sie | hätten mandatiert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde mandatieren |
|---|---|
| du | würdest mandatieren |
| er/sie/es | würde mandatieren |
| wir | würden mandatieren |
| ihr | würdet mandatieren |
| sie/Sie | würden mandatieren |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde mandatiert haben |
|---|---|
| du | würdest mandatiert haben |
| er/sie/es | würde mandatiert haben |
| wir | würden mandatiert haben |
| ihr | würdet mandatiert haben |
| sie/Sie | würden mandatiert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „mandatieren“
- Das Unternehmen mandatiert eine Großkanzlei.
- Der Einsatz der Truppen wurde von den Vereinten Nationen mandatiert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm mandatier- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (mandatierte), das Partizip II endet auf -t (mandatiert).
- Verb auf -ieren: Das Partizip II wird ohne ge- gebildet: mandatiert.