- Startseite
- Verben A–Z
- M
- mäandern
mäandern konjugieren
„mäandern“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: mäandert · mäanderte · hat mäandert.
- Bedeutung
- in vielen Windungen verlaufen
- Englisch
- to meander
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | mäandere |
|---|---|
| du | mäanderst |
| er/sie/es | mäandert |
| wir | mäandern |
| ihr | mäandert |
| sie/Sie | mäandern |
Präteritum
| ich | mäanderte |
|---|---|
| du | mäandertest |
| er/sie/es | mäanderte |
| wir | mäanderten |
| ihr | mäandertet |
| sie/Sie | mäanderten |
Perfekt
| ich | habe mäandert |
|---|---|
| du | hast mäandert |
| er/sie/es | hat mäandert |
| wir | haben mäandert |
| ihr | habt mäandert |
| sie/Sie | haben mäandert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte mäandert |
|---|---|
| du | hattest mäandert |
| er/sie/es | hatte mäandert |
| wir | hatten mäandert |
| ihr | hattet mäandert |
| sie/Sie | hatten mäandert |
Futur I
| ich | werde mäandern |
|---|---|
| du | wirst mäandern |
| er/sie/es | wird mäandern |
| wir | werden mäandern |
| ihr | werdet mäandern |
| sie/Sie | werden mäandern |
Futur II
| ich | werde mäandert haben |
|---|---|
| du | wirst mäandert haben |
| er/sie/es | wird mäandert haben |
| wir | werden mäandert haben |
| ihr | werdet mäandert haben |
| sie/Sie | werden mäandert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | mäandere |
|---|---|
| du | mäanderst |
| er/sie/es | mäandere |
| wir | mäandern |
| ihr | mäandert |
| sie/Sie | mäandern |
Perfekt
| ich | habe mäandert |
|---|---|
| du | habest mäandert |
| er/sie/es | habe mäandert |
| wir | haben mäandert |
| ihr | habet mäandert |
| sie/Sie | haben mäandert |
Futur I
| ich | werde mäandern |
|---|---|
| du | werdest mäandern |
| er/sie/es | werde mäandern |
| wir | werden mäandern |
| ihr | werdet mäandern |
| sie/Sie | werden mäandern |
Futur II
| ich | werde mäandert haben |
|---|---|
| du | werdest mäandert haben |
| er/sie/es | werde mäandert haben |
| wir | werden mäandert haben |
| ihr | werdet mäandert haben |
| sie/Sie | werden mäandert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | mäanderte |
|---|---|
| du | mäandertest |
| er/sie/es | mäanderte |
| wir | mäanderten |
| ihr | mäandertet |
| sie/Sie | mäanderten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte mäandert |
|---|---|
| du | hättest mäandert |
| er/sie/es | hätte mäandert |
| wir | hätten mäandert |
| ihr | hättet mäandert |
| sie/Sie | hätten mäandert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde mäandern |
|---|---|
| du | würdest mäandern |
| er/sie/es | würde mäandern |
| wir | würden mäandern |
| ihr | würdet mäandern |
| sie/Sie | würden mäandern |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde mäandert haben |
|---|---|
| du | würdest mäandert haben |
| er/sie/es | würde mäandert haben |
| wir | würden mäandert haben |
| ihr | würdet mäandert haben |
| sie/Sie | würden mäandert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „mäandern“
- Der Fluss mäandert durch die weite Ebene.
- Früher hat der Bach frei durch die Wiesen mäandert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm mäander- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (mäanderte), das Partizip II endet auf -t (mäandert).
- Verb auf -ern: Die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir mäandern, sie mäandern); in der 1. Person Singular heißt es ich mäandere.
- Partizip II ohne ge-: Weil die erste Silbe unbetont ist, entfällt ge-: mäandert.