- Startseite
- Verben A–Z
- L
- loskönnen
loskönnen konjugieren
„loskönnen“ ist ein unregelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: kann los · konnte los · hat losgekonnt.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) aufbrechen oder weggehen können
- Englisch
- to be able to leave
- Konjugation
- unregelmäßig (gemischt), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | kann los |
|---|---|
| du | kannst los |
| er/sie/es | kann los |
| wir | können los |
| ihr | könnt los |
| sie/Sie | können los |
Präteritum
| ich | konnte los |
|---|---|
| du | konntest los |
| er/sie/es | konnte los |
| wir | konnten los |
| ihr | konntet los |
| sie/Sie | konnten los |
Perfekt
| ich | habe losgekonnt |
|---|---|
| du | hast losgekonnt |
| er/sie/es | hat losgekonnt |
| wir | haben losgekonnt |
| ihr | habt losgekonnt |
| sie/Sie | haben losgekonnt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte losgekonnt |
|---|---|
| du | hattest losgekonnt |
| er/sie/es | hatte losgekonnt |
| wir | hatten losgekonnt |
| ihr | hattet losgekonnt |
| sie/Sie | hatten losgekonnt |
Futur I
| ich | werde loskönnen |
|---|---|
| du | wirst loskönnen |
| er/sie/es | wird loskönnen |
| wir | werden loskönnen |
| ihr | werdet loskönnen |
| sie/Sie | werden loskönnen |
Futur II
| ich | werde losgekonnt haben |
|---|---|
| du | wirst losgekonnt haben |
| er/sie/es | wird losgekonnt haben |
| wir | werden losgekonnt haben |
| ihr | werdet losgekonnt haben |
| sie/Sie | werden losgekonnt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | könne los |
|---|---|
| du | könnest los |
| er/sie/es | könne los |
| wir | können los |
| ihr | könnet los |
| sie/Sie | können los |
Perfekt
| ich | habe losgekonnt |
|---|---|
| du | habest losgekonnt |
| er/sie/es | habe losgekonnt |
| wir | haben losgekonnt |
| ihr | habet losgekonnt |
| sie/Sie | haben losgekonnt |
Futur I
| ich | werde loskönnen |
|---|---|
| du | werdest loskönnen |
| er/sie/es | werde loskönnen |
| wir | werden loskönnen |
| ihr | werdet loskönnen |
| sie/Sie | werden loskönnen |
Futur II
| ich | werde losgekonnt haben |
|---|---|
| du | werdest losgekonnt haben |
| er/sie/es | werde losgekonnt haben |
| wir | werden losgekonnt haben |
| ihr | werdet losgekonnt haben |
| sie/Sie | werden losgekonnt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | könnte los |
|---|---|
| du | könntest los |
| er/sie/es | könnte los |
| wir | könnten los |
| ihr | könntet los |
| sie/Sie | könnten los |
Plusquamperfekt
| ich | hätte losgekonnt |
|---|---|
| du | hättest losgekonnt |
| er/sie/es | hätte losgekonnt |
| wir | hätten losgekonnt |
| ihr | hättet losgekonnt |
| sie/Sie | hätten losgekonnt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde loskönnen |
|---|---|
| du | würdest loskönnen |
| er/sie/es | würde loskönnen |
| wir | würden loskönnen |
| ihr | würdet loskönnen |
| sie/Sie | würden loskönnen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde losgekonnt haben |
|---|---|
| du | würdest losgekonnt haben |
| er/sie/es | würde losgekonnt haben |
| wir | würden losgekonnt haben |
| ihr | würdet losgekonnt haben |
| sie/Sie | würden losgekonnt haben |
Imperativ und infinite Formen
Infinitiv
| Präsens | loskönnen |
|---|---|
| mit zu | loszukönnen |
| Perfekt | losgekonnt haben |
Partizip
| Partizip I | loskönnend |
|---|---|
| Partizip II | losgekonnt |
Beispielsätze mit „loskönnen“
- Ich kann leider noch nicht los.
- Wegen des Staus haben wir erst gegen Mittag losgekonnt.
Besonderheiten der Konjugation
- Unregelmäßiges Präsens: Das Grundverb „können“ gehört zu den wenigen Verben mit eigenen Präsensformen: ich kann, du kannst, er/sie/es kann.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht los am Satzende (kann los); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es loskann). Infinitiv mit zu: loszukönnen.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: losgekonnt.
Wortfamilie: Verben mit „können“
„loskönnen“ ist von können abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: