- Startseite
- Verben A–Z
- K
- koppeln
koppeln konjugieren
„koppeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: koppelt · koppelte · hat gekoppelt.
- Bedeutung
- beweglich miteinander verbinden; von etwas abhängig machen
- Englisch
- to couple, to link
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | kopple |
|---|---|
| du | koppelst |
| er/sie/es | koppelt |
| wir | koppeln |
| ihr | koppelt |
| sie/Sie | koppeln |
Präteritum
| ich | koppelte |
|---|---|
| du | koppeltest |
| er/sie/es | koppelte |
| wir | koppelten |
| ihr | koppeltet |
| sie/Sie | koppelten |
Perfekt
| ich | habe gekoppelt |
|---|---|
| du | hast gekoppelt |
| er/sie/es | hat gekoppelt |
| wir | haben gekoppelt |
| ihr | habt gekoppelt |
| sie/Sie | haben gekoppelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gekoppelt |
|---|---|
| du | hattest gekoppelt |
| er/sie/es | hatte gekoppelt |
| wir | hatten gekoppelt |
| ihr | hattet gekoppelt |
| sie/Sie | hatten gekoppelt |
Futur I
| ich | werde koppeln |
|---|---|
| du | wirst koppeln |
| er/sie/es | wird koppeln |
| wir | werden koppeln |
| ihr | werdet koppeln |
| sie/Sie | werden koppeln |
Futur II
| ich | werde gekoppelt haben |
|---|---|
| du | wirst gekoppelt haben |
| er/sie/es | wird gekoppelt haben |
| wir | werden gekoppelt haben |
| ihr | werdet gekoppelt haben |
| sie/Sie | werden gekoppelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | kopple |
|---|---|
| du | koppelst |
| er/sie/es | kopple |
| wir | koppeln |
| ihr | koppelt |
| sie/Sie | koppeln |
Perfekt
| ich | habe gekoppelt |
|---|---|
| du | habest gekoppelt |
| er/sie/es | habe gekoppelt |
| wir | haben gekoppelt |
| ihr | habet gekoppelt |
| sie/Sie | haben gekoppelt |
Futur I
| ich | werde koppeln |
|---|---|
| du | werdest koppeln |
| er/sie/es | werde koppeln |
| wir | werden koppeln |
| ihr | werdet koppeln |
| sie/Sie | werden koppeln |
Futur II
| ich | werde gekoppelt haben |
|---|---|
| du | werdest gekoppelt haben |
| er/sie/es | werde gekoppelt haben |
| wir | werden gekoppelt haben |
| ihr | werdet gekoppelt haben |
| sie/Sie | werden gekoppelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | koppelte |
|---|---|
| du | koppeltest |
| er/sie/es | koppelte |
| wir | koppelten |
| ihr | koppeltet |
| sie/Sie | koppelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gekoppelt |
|---|---|
| du | hättest gekoppelt |
| er/sie/es | hätte gekoppelt |
| wir | hätten gekoppelt |
| ihr | hättet gekoppelt |
| sie/Sie | hätten gekoppelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde koppeln |
|---|---|
| du | würdest koppeln |
| er/sie/es | würde koppeln |
| wir | würden koppeln |
| ihr | würdet koppeln |
| sie/Sie | würden koppeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gekoppelt haben |
|---|---|
| du | würdest gekoppelt haben |
| er/sie/es | würde gekoppelt haben |
| wir | würden gekoppelt haben |
| ihr | würdet gekoppelt haben |
| sie/Sie | würden gekoppelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „koppeln“
- Man koppelt den Anhänger an den Traktor.
- Die Prämie ist an den Erfolg des Unternehmens gekoppelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm koppel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (koppelte), das Partizip II endet auf -t (gekoppelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich kopple); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir koppeln).
Wortfamilie: Verben mit „koppeln“
Von „koppeln“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: