- Startseite
- Verben A–Z
- G
- granteln
granteln konjugieren
„granteln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: grantelt · grantelte · hat gegrantelt.
- Bedeutung
- (süddeutsch, österreichisch) mürrisch und schlecht gelaunt nörgeln
- Englisch
- to grumble, to grouch
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | grantle |
|---|---|
| du | grantelst |
| er/sie/es | grantelt |
| wir | granteln |
| ihr | grantelt |
| sie/Sie | granteln |
Präteritum
| ich | grantelte |
|---|---|
| du | granteltest |
| er/sie/es | grantelte |
| wir | grantelten |
| ihr | granteltet |
| sie/Sie | grantelten |
Perfekt
| ich | habe gegrantelt |
|---|---|
| du | hast gegrantelt |
| er/sie/es | hat gegrantelt |
| wir | haben gegrantelt |
| ihr | habt gegrantelt |
| sie/Sie | haben gegrantelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gegrantelt |
|---|---|
| du | hattest gegrantelt |
| er/sie/es | hatte gegrantelt |
| wir | hatten gegrantelt |
| ihr | hattet gegrantelt |
| sie/Sie | hatten gegrantelt |
Futur I
| ich | werde granteln |
|---|---|
| du | wirst granteln |
| er/sie/es | wird granteln |
| wir | werden granteln |
| ihr | werdet granteln |
| sie/Sie | werden granteln |
Futur II
| ich | werde gegrantelt haben |
|---|---|
| du | wirst gegrantelt haben |
| er/sie/es | wird gegrantelt haben |
| wir | werden gegrantelt haben |
| ihr | werdet gegrantelt haben |
| sie/Sie | werden gegrantelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | grantle |
|---|---|
| du | grantelst |
| er/sie/es | grantle |
| wir | granteln |
| ihr | grantelt |
| sie/Sie | granteln |
Perfekt
| ich | habe gegrantelt |
|---|---|
| du | habest gegrantelt |
| er/sie/es | habe gegrantelt |
| wir | haben gegrantelt |
| ihr | habet gegrantelt |
| sie/Sie | haben gegrantelt |
Futur I
| ich | werde granteln |
|---|---|
| du | werdest granteln |
| er/sie/es | werde granteln |
| wir | werden granteln |
| ihr | werdet granteln |
| sie/Sie | werden granteln |
Futur II
| ich | werde gegrantelt haben |
|---|---|
| du | werdest gegrantelt haben |
| er/sie/es | werde gegrantelt haben |
| wir | werden gegrantelt haben |
| ihr | werdet gegrantelt haben |
| sie/Sie | werden gegrantelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | grantelte |
|---|---|
| du | granteltest |
| er/sie/es | grantelte |
| wir | grantelten |
| ihr | granteltet |
| sie/Sie | grantelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gegrantelt |
|---|---|
| du | hättest gegrantelt |
| er/sie/es | hätte gegrantelt |
| wir | hätten gegrantelt |
| ihr | hättet gegrantelt |
| sie/Sie | hätten gegrantelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde granteln |
|---|---|
| du | würdest granteln |
| er/sie/es | würde granteln |
| wir | würden granteln |
| ihr | würdet granteln |
| sie/Sie | würden granteln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gegrantelt haben |
|---|---|
| du | würdest gegrantelt haben |
| er/sie/es | würde gegrantelt haben |
| wir | würden gegrantelt haben |
| ihr | würdet gegrantelt haben |
| sie/Sie | würden gegrantelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „granteln“
- Der Wirt grantelt über das schlechte Wetter.
- Er hat den ganzen Vormittag vor sich hin gegrantelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm grantel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (grantelte), das Partizip II endet auf -t (gegrantelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich grantle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir granteln).