- Startseite
- Verben A–Z
- F
- fummeln
fummeln konjugieren
„fummeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: fummelt · fummelte · hat gefummelt.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) an etwas herumtasten oder ungeschickt hantieren
- Englisch
- to fumble, to fiddle
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | fummle |
|---|---|
| du | fummelst |
| er/sie/es | fummelt |
| wir | fummeln |
| ihr | fummelt |
| sie/Sie | fummeln |
Präteritum
| ich | fummelte |
|---|---|
| du | fummeltest |
| er/sie/es | fummelte |
| wir | fummelten |
| ihr | fummeltet |
| sie/Sie | fummelten |
Perfekt
| ich | habe gefummelt |
|---|---|
| du | hast gefummelt |
| er/sie/es | hat gefummelt |
| wir | haben gefummelt |
| ihr | habt gefummelt |
| sie/Sie | haben gefummelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gefummelt |
|---|---|
| du | hattest gefummelt |
| er/sie/es | hatte gefummelt |
| wir | hatten gefummelt |
| ihr | hattet gefummelt |
| sie/Sie | hatten gefummelt |
Futur I
| ich | werde fummeln |
|---|---|
| du | wirst fummeln |
| er/sie/es | wird fummeln |
| wir | werden fummeln |
| ihr | werdet fummeln |
| sie/Sie | werden fummeln |
Futur II
| ich | werde gefummelt haben |
|---|---|
| du | wirst gefummelt haben |
| er/sie/es | wird gefummelt haben |
| wir | werden gefummelt haben |
| ihr | werdet gefummelt haben |
| sie/Sie | werden gefummelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | fummle |
|---|---|
| du | fummelst |
| er/sie/es | fummle |
| wir | fummeln |
| ihr | fummelt |
| sie/Sie | fummeln |
Perfekt
| ich | habe gefummelt |
|---|---|
| du | habest gefummelt |
| er/sie/es | habe gefummelt |
| wir | haben gefummelt |
| ihr | habet gefummelt |
| sie/Sie | haben gefummelt |
Futur I
| ich | werde fummeln |
|---|---|
| du | werdest fummeln |
| er/sie/es | werde fummeln |
| wir | werden fummeln |
| ihr | werdet fummeln |
| sie/Sie | werden fummeln |
Futur II
| ich | werde gefummelt haben |
|---|---|
| du | werdest gefummelt haben |
| er/sie/es | werde gefummelt haben |
| wir | werden gefummelt haben |
| ihr | werdet gefummelt haben |
| sie/Sie | werden gefummelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | fummelte |
|---|---|
| du | fummeltest |
| er/sie/es | fummelte |
| wir | fummelten |
| ihr | fummeltet |
| sie/Sie | fummelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gefummelt |
|---|---|
| du | hättest gefummelt |
| er/sie/es | hätte gefummelt |
| wir | hätten gefummelt |
| ihr | hättet gefummelt |
| sie/Sie | hätten gefummelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde fummeln |
|---|---|
| du | würdest fummeln |
| er/sie/es | würde fummeln |
| wir | würden fummeln |
| ihr | würdet fummeln |
| sie/Sie | würden fummeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gefummelt haben |
|---|---|
| du | würdest gefummelt haben |
| er/sie/es | würde gefummelt haben |
| wir | würden gefummelt haben |
| ihr | würdet gefummelt haben |
| sie/Sie | würden gefummelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „fummeln“
- Er fummelt nervös an seinem Handy.
- Sie hat ewig am Schloss gefummelt, bis die Tür aufging.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm fummel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (fummelte), das Partizip II endet auf -t (gefummelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich fummle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir fummeln).
Wortfamilie: Verben mit „fummeln“
Von „fummeln“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: