- Startseite
- Verben A–Z
- F
- frankieren
frankieren konjugieren
„frankieren“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: frankiert · frankierte · hat frankiert.
- Bedeutung
- eine Postsendung mit Briefmarken versehen
- Englisch
- to stamp, to frank
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | frankiere |
|---|---|
| du | frankierst |
| er/sie/es | frankiert |
| wir | frankieren |
| ihr | frankiert |
| sie/Sie | frankieren |
Präteritum
| ich | frankierte |
|---|---|
| du | frankiertest |
| er/sie/es | frankierte |
| wir | frankierten |
| ihr | frankiertet |
| sie/Sie | frankierten |
Perfekt
| ich | habe frankiert |
|---|---|
| du | hast frankiert |
| er/sie/es | hat frankiert |
| wir | haben frankiert |
| ihr | habt frankiert |
| sie/Sie | haben frankiert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte frankiert |
|---|---|
| du | hattest frankiert |
| er/sie/es | hatte frankiert |
| wir | hatten frankiert |
| ihr | hattet frankiert |
| sie/Sie | hatten frankiert |
Futur I
| ich | werde frankieren |
|---|---|
| du | wirst frankieren |
| er/sie/es | wird frankieren |
| wir | werden frankieren |
| ihr | werdet frankieren |
| sie/Sie | werden frankieren |
Futur II
| ich | werde frankiert haben |
|---|---|
| du | wirst frankiert haben |
| er/sie/es | wird frankiert haben |
| wir | werden frankiert haben |
| ihr | werdet frankiert haben |
| sie/Sie | werden frankiert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | frankiere |
|---|---|
| du | frankierest |
| er/sie/es | frankiere |
| wir | frankieren |
| ihr | frankieret |
| sie/Sie | frankieren |
Perfekt
| ich | habe frankiert |
|---|---|
| du | habest frankiert |
| er/sie/es | habe frankiert |
| wir | haben frankiert |
| ihr | habet frankiert |
| sie/Sie | haben frankiert |
Futur I
| ich | werde frankieren |
|---|---|
| du | werdest frankieren |
| er/sie/es | werde frankieren |
| wir | werden frankieren |
| ihr | werdet frankieren |
| sie/Sie | werden frankieren |
Futur II
| ich | werde frankiert haben |
|---|---|
| du | werdest frankiert haben |
| er/sie/es | werde frankiert haben |
| wir | werden frankiert haben |
| ihr | werdet frankiert haben |
| sie/Sie | werden frankiert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | frankierte |
|---|---|
| du | frankiertest |
| er/sie/es | frankierte |
| wir | frankierten |
| ihr | frankiertet |
| sie/Sie | frankierten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte frankiert |
|---|---|
| du | hättest frankiert |
| er/sie/es | hätte frankiert |
| wir | hätten frankiert |
| ihr | hättet frankiert |
| sie/Sie | hätten frankiert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde frankieren |
|---|---|
| du | würdest frankieren |
| er/sie/es | würde frankieren |
| wir | würden frankieren |
| ihr | würdet frankieren |
| sie/Sie | würden frankieren |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde frankiert haben |
|---|---|
| du | würdest frankiert haben |
| er/sie/es | würde frankiert haben |
| wir | würden frankiert haben |
| ihr | würdet frankiert haben |
| sie/Sie | würden frankiert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „frankieren“
- Sie frankiert den Brief mit einer Sondermarke.
- Der Umschlag war nicht ausreichend frankiert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm frankier- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (frankierte), das Partizip II endet auf -t (frankiert).
- Verb auf -ieren: Das Partizip II wird ohne ge- gebildet: frankiert.