- Startseite
- Verben A–Z
- E
- ermangeln
ermangeln konjugieren
„ermangeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: ermangelt · ermangelte · hat ermangelt.
- Bedeutung
- (gehoben) etwas nicht haben; an etwas fehlen
- Englisch
- to lack
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | ermangle |
|---|---|
| du | ermangelst |
| er/sie/es | ermangelt |
| wir | ermangeln |
| ihr | ermangelt |
| sie/Sie | ermangeln |
Präteritum
| ich | ermangelte |
|---|---|
| du | ermangeltest |
| er/sie/es | ermangelte |
| wir | ermangelten |
| ihr | ermangeltet |
| sie/Sie | ermangelten |
Perfekt
| ich | habe ermangelt |
|---|---|
| du | hast ermangelt |
| er/sie/es | hat ermangelt |
| wir | haben ermangelt |
| ihr | habt ermangelt |
| sie/Sie | haben ermangelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte ermangelt |
|---|---|
| du | hattest ermangelt |
| er/sie/es | hatte ermangelt |
| wir | hatten ermangelt |
| ihr | hattet ermangelt |
| sie/Sie | hatten ermangelt |
Futur I
| ich | werde ermangeln |
|---|---|
| du | wirst ermangeln |
| er/sie/es | wird ermangeln |
| wir | werden ermangeln |
| ihr | werdet ermangeln |
| sie/Sie | werden ermangeln |
Futur II
| ich | werde ermangelt haben |
|---|---|
| du | wirst ermangelt haben |
| er/sie/es | wird ermangelt haben |
| wir | werden ermangelt haben |
| ihr | werdet ermangelt haben |
| sie/Sie | werden ermangelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | ermangle |
|---|---|
| du | ermangelst |
| er/sie/es | ermangle |
| wir | ermangeln |
| ihr | ermangelt |
| sie/Sie | ermangeln |
Perfekt
| ich | habe ermangelt |
|---|---|
| du | habest ermangelt |
| er/sie/es | habe ermangelt |
| wir | haben ermangelt |
| ihr | habet ermangelt |
| sie/Sie | haben ermangelt |
Futur I
| ich | werde ermangeln |
|---|---|
| du | werdest ermangeln |
| er/sie/es | werde ermangeln |
| wir | werden ermangeln |
| ihr | werdet ermangeln |
| sie/Sie | werden ermangeln |
Futur II
| ich | werde ermangelt haben |
|---|---|
| du | werdest ermangelt haben |
| er/sie/es | werde ermangelt haben |
| wir | werden ermangelt haben |
| ihr | werdet ermangelt haben |
| sie/Sie | werden ermangelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | ermangelte |
|---|---|
| du | ermangeltest |
| er/sie/es | ermangelte |
| wir | ermangelten |
| ihr | ermangeltet |
| sie/Sie | ermangelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte ermangelt |
|---|---|
| du | hättest ermangelt |
| er/sie/es | hätte ermangelt |
| wir | hätten ermangelt |
| ihr | hättet ermangelt |
| sie/Sie | hätten ermangelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde ermangeln |
|---|---|
| du | würdest ermangeln |
| er/sie/es | würde ermangeln |
| wir | würden ermangeln |
| ihr | würdet ermangeln |
| sie/Sie | würden ermangeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde ermangelt haben |
|---|---|
| du | würdest ermangelt haben |
| er/sie/es | würde ermangelt haben |
| wir | würden ermangelt haben |
| ihr | würdet ermangelt haben |
| sie/Sie | würden ermangelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „ermangeln“
- Sein Vortrag ermangelt jeder Originalität.
- Der Plan hat einer soliden Finanzierung ermangelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm ermangel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (ermangelte), das Partizip II endet auf -t (ermangelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich ermangle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir ermangeln).
- Untrennbares Präfix er-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: ermangelt.
Wortfamilie: Verben mit „mangeln“
„ermangeln“ ist von mangeln abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: