- Startseite
- Verben A–Z
- B
- blaffen
blaffen konjugieren
„blaffen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: blafft · blaffte · hat geblafft.
- Bedeutung
- kurz bellen; jemanden wütend und unfreundlich anfahren
- Englisch
- to bark, to snap
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | blaffe |
|---|---|
| du | blaffst |
| er/sie/es | blafft |
| wir | blaffen |
| ihr | blafft |
| sie/Sie | blaffen |
Präteritum
| ich | blaffte |
|---|---|
| du | blafftest |
| er/sie/es | blaffte |
| wir | blafften |
| ihr | blafftet |
| sie/Sie | blafften |
Perfekt
| ich | habe geblafft |
|---|---|
| du | hast geblafft |
| er/sie/es | hat geblafft |
| wir | haben geblafft |
| ihr | habt geblafft |
| sie/Sie | haben geblafft |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geblafft |
|---|---|
| du | hattest geblafft |
| er/sie/es | hatte geblafft |
| wir | hatten geblafft |
| ihr | hattet geblafft |
| sie/Sie | hatten geblafft |
Futur I
| ich | werde blaffen |
|---|---|
| du | wirst blaffen |
| er/sie/es | wird blaffen |
| wir | werden blaffen |
| ihr | werdet blaffen |
| sie/Sie | werden blaffen |
Futur II
| ich | werde geblafft haben |
|---|---|
| du | wirst geblafft haben |
| er/sie/es | wird geblafft haben |
| wir | werden geblafft haben |
| ihr | werdet geblafft haben |
| sie/Sie | werden geblafft haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | blaffe |
|---|---|
| du | blaffest |
| er/sie/es | blaffe |
| wir | blaffen |
| ihr | blaffet |
| sie/Sie | blaffen |
Perfekt
| ich | habe geblafft |
|---|---|
| du | habest geblafft |
| er/sie/es | habe geblafft |
| wir | haben geblafft |
| ihr | habet geblafft |
| sie/Sie | haben geblafft |
Futur I
| ich | werde blaffen |
|---|---|
| du | werdest blaffen |
| er/sie/es | werde blaffen |
| wir | werden blaffen |
| ihr | werdet blaffen |
| sie/Sie | werden blaffen |
Futur II
| ich | werde geblafft haben |
|---|---|
| du | werdest geblafft haben |
| er/sie/es | werde geblafft haben |
| wir | werden geblafft haben |
| ihr | werdet geblafft haben |
| sie/Sie | werden geblafft haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | blaffte |
|---|---|
| du | blafftest |
| er/sie/es | blaffte |
| wir | blafften |
| ihr | blafftet |
| sie/Sie | blafften |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geblafft |
|---|---|
| du | hättest geblafft |
| er/sie/es | hätte geblafft |
| wir | hätten geblafft |
| ihr | hättet geblafft |
| sie/Sie | hätten geblafft |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde blaffen |
|---|---|
| du | würdest blaffen |
| er/sie/es | würde blaffen |
| wir | würden blaffen |
| ihr | würdet blaffen |
| sie/Sie | würden blaffen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geblafft haben |
|---|---|
| du | würdest geblafft haben |
| er/sie/es | würde geblafft haben |
| wir | würden geblafft haben |
| ihr | würdet geblafft haben |
| sie/Sie | würden geblafft haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „blaffen“
- „Lass mich in Ruhe!“, blafft er.
- Der Hund hat nur einmal kurz geblafft.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm blaff- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (blaffte), das Partizip II endet auf -t (geblafft).
Wortfamilie: Verben mit „blaffen“
Von „blaffen“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: