- Startseite
- Verben A–Z
- B
- bewirken
bewirken konjugieren
„bewirken“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: bewirkt · bewirkte · hat bewirkt.
- Bedeutung
- etwas als Wirkung hervorrufen
- Englisch
- to cause, to bring about
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | bewirke |
|---|---|
| du | bewirkst |
| er/sie/es | bewirkt |
| wir | bewirken |
| ihr | bewirkt |
| sie/Sie | bewirken |
Präteritum
| ich | bewirkte |
|---|---|
| du | bewirktest |
| er/sie/es | bewirkte |
| wir | bewirkten |
| ihr | bewirktet |
| sie/Sie | bewirkten |
Perfekt
| ich | habe bewirkt |
|---|---|
| du | hast bewirkt |
| er/sie/es | hat bewirkt |
| wir | haben bewirkt |
| ihr | habt bewirkt |
| sie/Sie | haben bewirkt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte bewirkt |
|---|---|
| du | hattest bewirkt |
| er/sie/es | hatte bewirkt |
| wir | hatten bewirkt |
| ihr | hattet bewirkt |
| sie/Sie | hatten bewirkt |
Futur I
| ich | werde bewirken |
|---|---|
| du | wirst bewirken |
| er/sie/es | wird bewirken |
| wir | werden bewirken |
| ihr | werdet bewirken |
| sie/Sie | werden bewirken |
Futur II
| ich | werde bewirkt haben |
|---|---|
| du | wirst bewirkt haben |
| er/sie/es | wird bewirkt haben |
| wir | werden bewirkt haben |
| ihr | werdet bewirkt haben |
| sie/Sie | werden bewirkt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | bewirke |
|---|---|
| du | bewirkest |
| er/sie/es | bewirke |
| wir | bewirken |
| ihr | bewirket |
| sie/Sie | bewirken |
Perfekt
| ich | habe bewirkt |
|---|---|
| du | habest bewirkt |
| er/sie/es | habe bewirkt |
| wir | haben bewirkt |
| ihr | habet bewirkt |
| sie/Sie | haben bewirkt |
Futur I
| ich | werde bewirken |
|---|---|
| du | werdest bewirken |
| er/sie/es | werde bewirken |
| wir | werden bewirken |
| ihr | werdet bewirken |
| sie/Sie | werden bewirken |
Futur II
| ich | werde bewirkt haben |
|---|---|
| du | werdest bewirkt haben |
| er/sie/es | werde bewirkt haben |
| wir | werden bewirkt haben |
| ihr | werdet bewirkt haben |
| sie/Sie | werden bewirkt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | bewirkte |
|---|---|
| du | bewirktest |
| er/sie/es | bewirkte |
| wir | bewirkten |
| ihr | bewirktet |
| sie/Sie | bewirkten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte bewirkt |
|---|---|
| du | hättest bewirkt |
| er/sie/es | hätte bewirkt |
| wir | hätten bewirkt |
| ihr | hättet bewirkt |
| sie/Sie | hätten bewirkt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde bewirken |
|---|---|
| du | würdest bewirken |
| er/sie/es | würde bewirken |
| wir | würden bewirken |
| ihr | würdet bewirken |
| sie/Sie | würden bewirken |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde bewirkt haben |
|---|---|
| du | würdest bewirkt haben |
| er/sie/es | würde bewirkt haben |
| wir | würden bewirkt haben |
| ihr | würdet bewirkt haben |
| sie/Sie | würden bewirkt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „bewirken“
- Das Medikament bewirkt eine schnelle Linderung der Schmerzen.
- Mit Schimpfen hast du noch nie etwas bewirkt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm bewirk- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (bewirkte), das Partizip II endet auf -t (bewirkt).
- Untrennbares Präfix be-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: bewirkt.
Wortfamilie: Verben mit „wirken“
„bewirken“ ist von wirken abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: