- Startseite
- Verben A–Z
- B
- bemannen
bemannen konjugieren
„bemannen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: bemannt · bemannte · hat bemannt.
- Bedeutung
- ein Schiff oder Fahrzeug mit einer Besatzung versehen
- Englisch
- to man, to crew
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | bemanne |
|---|---|
| du | bemannst |
| er/sie/es | bemannt |
| wir | bemannen |
| ihr | bemannt |
| sie/Sie | bemannen |
Präteritum
| ich | bemannte |
|---|---|
| du | bemanntest |
| er/sie/es | bemannte |
| wir | bemannten |
| ihr | bemanntet |
| sie/Sie | bemannten |
Perfekt
| ich | habe bemannt |
|---|---|
| du | hast bemannt |
| er/sie/es | hat bemannt |
| wir | haben bemannt |
| ihr | habt bemannt |
| sie/Sie | haben bemannt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte bemannt |
|---|---|
| du | hattest bemannt |
| er/sie/es | hatte bemannt |
| wir | hatten bemannt |
| ihr | hattet bemannt |
| sie/Sie | hatten bemannt |
Futur I
| ich | werde bemannen |
|---|---|
| du | wirst bemannen |
| er/sie/es | wird bemannen |
| wir | werden bemannen |
| ihr | werdet bemannen |
| sie/Sie | werden bemannen |
Futur II
| ich | werde bemannt haben |
|---|---|
| du | wirst bemannt haben |
| er/sie/es | wird bemannt haben |
| wir | werden bemannt haben |
| ihr | werdet bemannt haben |
| sie/Sie | werden bemannt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | bemanne |
|---|---|
| du | bemannest |
| er/sie/es | bemanne |
| wir | bemannen |
| ihr | bemannet |
| sie/Sie | bemannen |
Perfekt
| ich | habe bemannt |
|---|---|
| du | habest bemannt |
| er/sie/es | habe bemannt |
| wir | haben bemannt |
| ihr | habet bemannt |
| sie/Sie | haben bemannt |
Futur I
| ich | werde bemannen |
|---|---|
| du | werdest bemannen |
| er/sie/es | werde bemannen |
| wir | werden bemannen |
| ihr | werdet bemannen |
| sie/Sie | werden bemannen |
Futur II
| ich | werde bemannt haben |
|---|---|
| du | werdest bemannt haben |
| er/sie/es | werde bemannt haben |
| wir | werden bemannt haben |
| ihr | werdet bemannt haben |
| sie/Sie | werden bemannt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | bemannte |
|---|---|
| du | bemanntest |
| er/sie/es | bemannte |
| wir | bemannten |
| ihr | bemanntet |
| sie/Sie | bemannten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte bemannt |
|---|---|
| du | hättest bemannt |
| er/sie/es | hätte bemannt |
| wir | hätten bemannt |
| ihr | hättet bemannt |
| sie/Sie | hätten bemannt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde bemannen |
|---|---|
| du | würdest bemannen |
| er/sie/es | würde bemannen |
| wir | würden bemannen |
| ihr | würdet bemannen |
| sie/Sie | würden bemannen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde bemannt haben |
|---|---|
| du | würdest bemannt haben |
| er/sie/es | würde bemannt haben |
| wir | würden bemannt haben |
| ihr | würdet bemannt haben |
| sie/Sie | würden bemannt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „bemannen“
- Die Reederei bemannt das Schiff mit zwanzig Seeleuten.
- Die Raumstation ist ständig bemannt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm bemann- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (bemannte), das Partizip II endet auf -t (bemannt).
- Untrennbares Präfix be-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: bemannt.