- Startseite
- Verben A–Z
- B
- bekriegen
bekriegen konjugieren
„bekriegen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: bekriegt · bekriegte · hat bekriegt.
- Bedeutung
- gegen jemanden Krieg führen; jemanden heftig bekämpfen
- Englisch
- to wage war on
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | bekriege |
|---|---|
| du | bekriegst |
| er/sie/es | bekriegt |
| wir | bekriegen |
| ihr | bekriegt |
| sie/Sie | bekriegen |
Präteritum
| ich | bekriegte |
|---|---|
| du | bekriegtest |
| er/sie/es | bekriegte |
| wir | bekriegten |
| ihr | bekriegtet |
| sie/Sie | bekriegten |
Perfekt
| ich | habe bekriegt |
|---|---|
| du | hast bekriegt |
| er/sie/es | hat bekriegt |
| wir | haben bekriegt |
| ihr | habt bekriegt |
| sie/Sie | haben bekriegt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte bekriegt |
|---|---|
| du | hattest bekriegt |
| er/sie/es | hatte bekriegt |
| wir | hatten bekriegt |
| ihr | hattet bekriegt |
| sie/Sie | hatten bekriegt |
Futur I
| ich | werde bekriegen |
|---|---|
| du | wirst bekriegen |
| er/sie/es | wird bekriegen |
| wir | werden bekriegen |
| ihr | werdet bekriegen |
| sie/Sie | werden bekriegen |
Futur II
| ich | werde bekriegt haben |
|---|---|
| du | wirst bekriegt haben |
| er/sie/es | wird bekriegt haben |
| wir | werden bekriegt haben |
| ihr | werdet bekriegt haben |
| sie/Sie | werden bekriegt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | bekriege |
|---|---|
| du | bekriegest |
| er/sie/es | bekriege |
| wir | bekriegen |
| ihr | bekrieget |
| sie/Sie | bekriegen |
Perfekt
| ich | habe bekriegt |
|---|---|
| du | habest bekriegt |
| er/sie/es | habe bekriegt |
| wir | haben bekriegt |
| ihr | habet bekriegt |
| sie/Sie | haben bekriegt |
Futur I
| ich | werde bekriegen |
|---|---|
| du | werdest bekriegen |
| er/sie/es | werde bekriegen |
| wir | werden bekriegen |
| ihr | werdet bekriegen |
| sie/Sie | werden bekriegen |
Futur II
| ich | werde bekriegt haben |
|---|---|
| du | werdest bekriegt haben |
| er/sie/es | werde bekriegt haben |
| wir | werden bekriegt haben |
| ihr | werdet bekriegt haben |
| sie/Sie | werden bekriegt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | bekriegte |
|---|---|
| du | bekriegtest |
| er/sie/es | bekriegte |
| wir | bekriegten |
| ihr | bekriegtet |
| sie/Sie | bekriegten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte bekriegt |
|---|---|
| du | hättest bekriegt |
| er/sie/es | hätte bekriegt |
| wir | hätten bekriegt |
| ihr | hättet bekriegt |
| sie/Sie | hätten bekriegt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde bekriegen |
|---|---|
| du | würdest bekriegen |
| er/sie/es | würde bekriegen |
| wir | würden bekriegen |
| ihr | würdet bekriegen |
| sie/Sie | würden bekriegen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde bekriegt haben |
|---|---|
| du | würdest bekriegt haben |
| er/sie/es | würde bekriegt haben |
| wir | würden bekriegt haben |
| ihr | würdet bekriegt haben |
| sie/Sie | würden bekriegt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „bekriegen“
- Die beiden Staaten bekriegen sich seit Jahrzehnten.
- Die Nachbarn haben einander jahrelang vor Gericht bekriegt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm bekrieg- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (bekriegte), das Partizip II endet auf -t (bekriegt).
- Untrennbares Präfix be-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: bekriegt.
Wortfamilie: Verben mit „kriegen“
„bekriegen“ ist von kriegen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: