atmen konjugieren
„atmen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: atmet · atmete · hat geatmet.
- Bedeutung
- Luft einziehen und ausstoßen
- Englisch
- to breathe
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- A2 – grundlegender Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | atme |
|---|---|
| du | atmest |
| er/sie/es | atmet |
| wir | atmen |
| ihr | atmet |
| sie/Sie | atmen |
Präteritum
| ich | atmete |
|---|---|
| du | atmetest |
| er/sie/es | atmete |
| wir | atmeten |
| ihr | atmetet |
| sie/Sie | atmeten |
Perfekt
| ich | habe geatmet |
|---|---|
| du | hast geatmet |
| er/sie/es | hat geatmet |
| wir | haben geatmet |
| ihr | habt geatmet |
| sie/Sie | haben geatmet |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geatmet |
|---|---|
| du | hattest geatmet |
| er/sie/es | hatte geatmet |
| wir | hatten geatmet |
| ihr | hattet geatmet |
| sie/Sie | hatten geatmet |
Futur I
| ich | werde atmen |
|---|---|
| du | wirst atmen |
| er/sie/es | wird atmen |
| wir | werden atmen |
| ihr | werdet atmen |
| sie/Sie | werden atmen |
Futur II
| ich | werde geatmet haben |
|---|---|
| du | wirst geatmet haben |
| er/sie/es | wird geatmet haben |
| wir | werden geatmet haben |
| ihr | werdet geatmet haben |
| sie/Sie | werden geatmet haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | atme |
|---|---|
| du | atmest |
| er/sie/es | atme |
| wir | atmen |
| ihr | atmet |
| sie/Sie | atmen |
Perfekt
| ich | habe geatmet |
|---|---|
| du | habest geatmet |
| er/sie/es | habe geatmet |
| wir | haben geatmet |
| ihr | habet geatmet |
| sie/Sie | haben geatmet |
Futur I
| ich | werde atmen |
|---|---|
| du | werdest atmen |
| er/sie/es | werde atmen |
| wir | werden atmen |
| ihr | werdet atmen |
| sie/Sie | werden atmen |
Futur II
| ich | werde geatmet haben |
|---|---|
| du | werdest geatmet haben |
| er/sie/es | werde geatmet haben |
| wir | werden geatmet haben |
| ihr | werdet geatmet haben |
| sie/Sie | werden geatmet haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | atmete |
|---|---|
| du | atmetest |
| er/sie/es | atmete |
| wir | atmeten |
| ihr | atmetet |
| sie/Sie | atmeten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geatmet |
|---|---|
| du | hättest geatmet |
| er/sie/es | hätte geatmet |
| wir | hätten geatmet |
| ihr | hättet geatmet |
| sie/Sie | hätten geatmet |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde atmen |
|---|---|
| du | würdest atmen |
| er/sie/es | würde atmen |
| wir | würden atmen |
| ihr | würdet atmen |
| sie/Sie | würden atmen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geatmet haben |
|---|---|
| du | würdest geatmet haben |
| er/sie/es | würde geatmet haben |
| wir | würden geatmet haben |
| ihr | würdet geatmet haben |
| sie/Sie | würden geatmet haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „atmen“
- Der Patient atmet ruhig und gleichmäßig.
- In der stickigen Luft konnte man kaum atmen.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm atm- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (atmete), das Partizip II endet auf -t (geatmet).
- e-Erweiterung: Weil der Stamm auf -tm endet, wird vor den Endungen -st und -t ein e eingefügt: du atmest, er/sie/es atmet, ihr atmet.
Wortfamilie: Verben mit „atmen“
Von „atmen“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: