- Startseite
- Verben A–Z
- A
- appellieren
appellieren konjugieren
„appellieren“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: appelliert · appellierte · hat appelliert.
- Bedeutung
- sich mit einer dringenden Bitte oder Mahnung an jemanden wenden
- Englisch
- to appeal
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | appelliere |
|---|---|
| du | appellierst |
| er/sie/es | appelliert |
| wir | appellieren |
| ihr | appelliert |
| sie/Sie | appellieren |
Präteritum
| ich | appellierte |
|---|---|
| du | appelliertest |
| er/sie/es | appellierte |
| wir | appellierten |
| ihr | appelliertet |
| sie/Sie | appellierten |
Perfekt
| ich | habe appelliert |
|---|---|
| du | hast appelliert |
| er/sie/es | hat appelliert |
| wir | haben appelliert |
| ihr | habt appelliert |
| sie/Sie | haben appelliert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte appelliert |
|---|---|
| du | hattest appelliert |
| er/sie/es | hatte appelliert |
| wir | hatten appelliert |
| ihr | hattet appelliert |
| sie/Sie | hatten appelliert |
Futur I
| ich | werde appellieren |
|---|---|
| du | wirst appellieren |
| er/sie/es | wird appellieren |
| wir | werden appellieren |
| ihr | werdet appellieren |
| sie/Sie | werden appellieren |
Futur II
| ich | werde appelliert haben |
|---|---|
| du | wirst appelliert haben |
| er/sie/es | wird appelliert haben |
| wir | werden appelliert haben |
| ihr | werdet appelliert haben |
| sie/Sie | werden appelliert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | appelliere |
|---|---|
| du | appellierest |
| er/sie/es | appelliere |
| wir | appellieren |
| ihr | appellieret |
| sie/Sie | appellieren |
Perfekt
| ich | habe appelliert |
|---|---|
| du | habest appelliert |
| er/sie/es | habe appelliert |
| wir | haben appelliert |
| ihr | habet appelliert |
| sie/Sie | haben appelliert |
Futur I
| ich | werde appellieren |
|---|---|
| du | werdest appellieren |
| er/sie/es | werde appellieren |
| wir | werden appellieren |
| ihr | werdet appellieren |
| sie/Sie | werden appellieren |
Futur II
| ich | werde appelliert haben |
|---|---|
| du | werdest appelliert haben |
| er/sie/es | werde appelliert haben |
| wir | werden appelliert haben |
| ihr | werdet appelliert haben |
| sie/Sie | werden appelliert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | appellierte |
|---|---|
| du | appelliertest |
| er/sie/es | appellierte |
| wir | appellierten |
| ihr | appelliertet |
| sie/Sie | appellierten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte appelliert |
|---|---|
| du | hättest appelliert |
| er/sie/es | hätte appelliert |
| wir | hätten appelliert |
| ihr | hättet appelliert |
| sie/Sie | hätten appelliert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde appellieren |
|---|---|
| du | würdest appellieren |
| er/sie/es | würde appellieren |
| wir | würden appellieren |
| ihr | würdet appellieren |
| sie/Sie | würden appellieren |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde appelliert haben |
|---|---|
| du | würdest appelliert haben |
| er/sie/es | würde appelliert haben |
| wir | würden appelliert haben |
| ihr | würdet appelliert haben |
| sie/Sie | würden appelliert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „appellieren“
- Der Präsident appelliert an die Vernunft der Bürger.
- Die Ärzte haben an die Bevölkerung appelliert, Blut zu spenden.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm appellier- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (appellierte), das Partizip II endet auf -t (appelliert).
- Verb auf -ieren: Das Partizip II wird ohne ge- gebildet: appelliert.