- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anstacheln
anstacheln konjugieren
„anstacheln“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: stachelt an · stachelte an · hat angestachelt.
- Bedeutung
- zu etwas anreizen oder aufhetzen
- Englisch
- to incite, to spur on
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | stachle an |
|---|---|
| du | stachelst an |
| er/sie/es | stachelt an |
| wir | stacheln an |
| ihr | stachelt an |
| sie/Sie | stacheln an |
Präteritum
| ich | stachelte an |
|---|---|
| du | stacheltest an |
| er/sie/es | stachelte an |
| wir | stachelten an |
| ihr | stacheltet an |
| sie/Sie | stachelten an |
Perfekt
| ich | habe angestachelt |
|---|---|
| du | hast angestachelt |
| er/sie/es | hat angestachelt |
| wir | haben angestachelt |
| ihr | habt angestachelt |
| sie/Sie | haben angestachelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angestachelt |
|---|---|
| du | hattest angestachelt |
| er/sie/es | hatte angestachelt |
| wir | hatten angestachelt |
| ihr | hattet angestachelt |
| sie/Sie | hatten angestachelt |
Futur I
| ich | werde anstacheln |
|---|---|
| du | wirst anstacheln |
| er/sie/es | wird anstacheln |
| wir | werden anstacheln |
| ihr | werdet anstacheln |
| sie/Sie | werden anstacheln |
Futur II
| ich | werde angestachelt haben |
|---|---|
| du | wirst angestachelt haben |
| er/sie/es | wird angestachelt haben |
| wir | werden angestachelt haben |
| ihr | werdet angestachelt haben |
| sie/Sie | werden angestachelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | stachle an |
|---|---|
| du | stachelst an |
| er/sie/es | stachle an |
| wir | stacheln an |
| ihr | stachelt an |
| sie/Sie | stacheln an |
Perfekt
| ich | habe angestachelt |
|---|---|
| du | habest angestachelt |
| er/sie/es | habe angestachelt |
| wir | haben angestachelt |
| ihr | habet angestachelt |
| sie/Sie | haben angestachelt |
Futur I
| ich | werde anstacheln |
|---|---|
| du | werdest anstacheln |
| er/sie/es | werde anstacheln |
| wir | werden anstacheln |
| ihr | werdet anstacheln |
| sie/Sie | werden anstacheln |
Futur II
| ich | werde angestachelt haben |
|---|---|
| du | werdest angestachelt haben |
| er/sie/es | werde angestachelt haben |
| wir | werden angestachelt haben |
| ihr | werdet angestachelt haben |
| sie/Sie | werden angestachelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | stachelte an |
|---|---|
| du | stacheltest an |
| er/sie/es | stachelte an |
| wir | stachelten an |
| ihr | stacheltet an |
| sie/Sie | stachelten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angestachelt |
|---|---|
| du | hättest angestachelt |
| er/sie/es | hätte angestachelt |
| wir | hätten angestachelt |
| ihr | hättet angestachelt |
| sie/Sie | hätten angestachelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anstacheln |
|---|---|
| du | würdest anstacheln |
| er/sie/es | würde anstacheln |
| wir | würden anstacheln |
| ihr | würdet anstacheln |
| sie/Sie | würden anstacheln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angestachelt haben |
|---|---|
| du | würdest angestachelt haben |
| er/sie/es | würde angestachelt haben |
| wir | würden angestachelt haben |
| ihr | würdet angestachelt haben |
| sie/Sie | würden angestachelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anstacheln“
- Der Ehrgeiz stachelt sie zu Höchstleistungen an.
- Die Menge wurde von einigen Rednern zur Gewalt angestachelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm stachel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (stachelte), das Partizip II endet auf -t (angestachelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich stachle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir stacheln).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (stachelt an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anstachelt). Infinitiv mit zu: anzustacheln.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angestachelt.