- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anspornen
anspornen konjugieren
„anspornen“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: spornt an · spornte an · hat angespornt.
- Bedeutung
- zu größerer Leistung antreiben; ermutigen
- Englisch
- to spur on, to motivate
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | sporne an |
|---|---|
| du | spornst an |
| er/sie/es | spornt an |
| wir | spornen an |
| ihr | spornt an |
| sie/Sie | spornen an |
Präteritum
| ich | spornte an |
|---|---|
| du | sporntest an |
| er/sie/es | spornte an |
| wir | spornten an |
| ihr | sporntet an |
| sie/Sie | spornten an |
Perfekt
| ich | habe angespornt |
|---|---|
| du | hast angespornt |
| er/sie/es | hat angespornt |
| wir | haben angespornt |
| ihr | habt angespornt |
| sie/Sie | haben angespornt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angespornt |
|---|---|
| du | hattest angespornt |
| er/sie/es | hatte angespornt |
| wir | hatten angespornt |
| ihr | hattet angespornt |
| sie/Sie | hatten angespornt |
Futur I
| ich | werde anspornen |
|---|---|
| du | wirst anspornen |
| er/sie/es | wird anspornen |
| wir | werden anspornen |
| ihr | werdet anspornen |
| sie/Sie | werden anspornen |
Futur II
| ich | werde angespornt haben |
|---|---|
| du | wirst angespornt haben |
| er/sie/es | wird angespornt haben |
| wir | werden angespornt haben |
| ihr | werdet angespornt haben |
| sie/Sie | werden angespornt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | sporne an |
|---|---|
| du | spornest an |
| er/sie/es | sporne an |
| wir | spornen an |
| ihr | spornet an |
| sie/Sie | spornen an |
Perfekt
| ich | habe angespornt |
|---|---|
| du | habest angespornt |
| er/sie/es | habe angespornt |
| wir | haben angespornt |
| ihr | habet angespornt |
| sie/Sie | haben angespornt |
Futur I
| ich | werde anspornen |
|---|---|
| du | werdest anspornen |
| er/sie/es | werde anspornen |
| wir | werden anspornen |
| ihr | werdet anspornen |
| sie/Sie | werden anspornen |
Futur II
| ich | werde angespornt haben |
|---|---|
| du | werdest angespornt haben |
| er/sie/es | werde angespornt haben |
| wir | werden angespornt haben |
| ihr | werdet angespornt haben |
| sie/Sie | werden angespornt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | spornte an |
|---|---|
| du | sporntest an |
| er/sie/es | spornte an |
| wir | spornten an |
| ihr | sporntet an |
| sie/Sie | spornten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angespornt |
|---|---|
| du | hättest angespornt |
| er/sie/es | hätte angespornt |
| wir | hätten angespornt |
| ihr | hättet angespornt |
| sie/Sie | hätten angespornt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anspornen |
|---|---|
| du | würdest anspornen |
| er/sie/es | würde anspornen |
| wir | würden anspornen |
| ihr | würdet anspornen |
| sie/Sie | würden anspornen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angespornt haben |
|---|---|
| du | würdest angespornt haben |
| er/sie/es | würde angespornt haben |
| wir | würden angespornt haben |
| ihr | würdet angespornt haben |
| sie/Sie | würden angespornt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anspornen“
- Das Lob des Trainers spornt ihn an.
- Der Erfolg hat sie angespornt, noch härter zu trainieren.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm sporn- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (spornte), das Partizip II endet auf -t (angespornt).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (spornt an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anspornt). Infinitiv mit zu: anzuspornen.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angespornt.