- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anreden
anreden konjugieren
„anreden“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: redet an · redete an · hat angeredet.
- Bedeutung
- jemanden ansprechen, besonders mit einer bestimmten Anrede
- Englisch
- to address
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | rede an |
|---|---|
| du | redest an |
| er/sie/es | redet an |
| wir | reden an |
| ihr | redet an |
| sie/Sie | reden an |
Präteritum
| ich | redete an |
|---|---|
| du | redetest an |
| er/sie/es | redete an |
| wir | redeten an |
| ihr | redetet an |
| sie/Sie | redeten an |
Perfekt
| ich | habe angeredet |
|---|---|
| du | hast angeredet |
| er/sie/es | hat angeredet |
| wir | haben angeredet |
| ihr | habt angeredet |
| sie/Sie | haben angeredet |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angeredet |
|---|---|
| du | hattest angeredet |
| er/sie/es | hatte angeredet |
| wir | hatten angeredet |
| ihr | hattet angeredet |
| sie/Sie | hatten angeredet |
Futur I
| ich | werde anreden |
|---|---|
| du | wirst anreden |
| er/sie/es | wird anreden |
| wir | werden anreden |
| ihr | werdet anreden |
| sie/Sie | werden anreden |
Futur II
| ich | werde angeredet haben |
|---|---|
| du | wirst angeredet haben |
| er/sie/es | wird angeredet haben |
| wir | werden angeredet haben |
| ihr | werdet angeredet haben |
| sie/Sie | werden angeredet haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | rede an |
|---|---|
| du | redest an |
| er/sie/es | rede an |
| wir | reden an |
| ihr | redet an |
| sie/Sie | reden an |
Perfekt
| ich | habe angeredet |
|---|---|
| du | habest angeredet |
| er/sie/es | habe angeredet |
| wir | haben angeredet |
| ihr | habet angeredet |
| sie/Sie | haben angeredet |
Futur I
| ich | werde anreden |
|---|---|
| du | werdest anreden |
| er/sie/es | werde anreden |
| wir | werden anreden |
| ihr | werdet anreden |
| sie/Sie | werden anreden |
Futur II
| ich | werde angeredet haben |
|---|---|
| du | werdest angeredet haben |
| er/sie/es | werde angeredet haben |
| wir | werden angeredet haben |
| ihr | werdet angeredet haben |
| sie/Sie | werden angeredet haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | redete an |
|---|---|
| du | redetest an |
| er/sie/es | redete an |
| wir | redeten an |
| ihr | redetet an |
| sie/Sie | redeten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angeredet |
|---|---|
| du | hättest angeredet |
| er/sie/es | hätte angeredet |
| wir | hätten angeredet |
| ihr | hättet angeredet |
| sie/Sie | hätten angeredet |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anreden |
|---|---|
| du | würdest anreden |
| er/sie/es | würde anreden |
| wir | würden anreden |
| ihr | würdet anreden |
| sie/Sie | würden anreden |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angeredet haben |
|---|---|
| du | würdest angeredet haben |
| er/sie/es | würde angeredet haben |
| wir | würden angeredet haben |
| ihr | würdet angeredet haben |
| sie/Sie | würden angeredet haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anreden“
- Er redet seinen Chef mit Vornamen an.
- Darf ich fragen, wie Sie angeredet werden möchten?
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm red- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (redete), das Partizip II endet auf -t (angeredet).
- e-Erweiterung: Weil der Stamm auf -d endet, wird vor den Endungen -st und -t ein e eingefügt: du redest, er/sie/es redet, ihr redet.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (redet an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anredet). Infinitiv mit zu: anzureden.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angeredet.
Wortfamilie: Verben mit „reden“
„anreden“ ist von reden abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: