- Startseite
- Verben A–Z
- A
- ankern
ankern konjugieren
„ankern“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: ankert · ankerte · hat geankert.
- Bedeutung
- vor Anker gehen oder liegen
- Englisch
- to anchor
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | ankere |
|---|---|
| du | ankerst |
| er/sie/es | ankert |
| wir | ankern |
| ihr | ankert |
| sie/Sie | ankern |
Präteritum
| ich | ankerte |
|---|---|
| du | ankertest |
| er/sie/es | ankerte |
| wir | ankerten |
| ihr | ankertet |
| sie/Sie | ankerten |
Perfekt
| ich | habe geankert |
|---|---|
| du | hast geankert |
| er/sie/es | hat geankert |
| wir | haben geankert |
| ihr | habt geankert |
| sie/Sie | haben geankert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geankert |
|---|---|
| du | hattest geankert |
| er/sie/es | hatte geankert |
| wir | hatten geankert |
| ihr | hattet geankert |
| sie/Sie | hatten geankert |
Futur I
| ich | werde ankern |
|---|---|
| du | wirst ankern |
| er/sie/es | wird ankern |
| wir | werden ankern |
| ihr | werdet ankern |
| sie/Sie | werden ankern |
Futur II
| ich | werde geankert haben |
|---|---|
| du | wirst geankert haben |
| er/sie/es | wird geankert haben |
| wir | werden geankert haben |
| ihr | werdet geankert haben |
| sie/Sie | werden geankert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | ankere |
|---|---|
| du | ankerst |
| er/sie/es | ankere |
| wir | ankern |
| ihr | ankert |
| sie/Sie | ankern |
Perfekt
| ich | habe geankert |
|---|---|
| du | habest geankert |
| er/sie/es | habe geankert |
| wir | haben geankert |
| ihr | habet geankert |
| sie/Sie | haben geankert |
Futur I
| ich | werde ankern |
|---|---|
| du | werdest ankern |
| er/sie/es | werde ankern |
| wir | werden ankern |
| ihr | werdet ankern |
| sie/Sie | werden ankern |
Futur II
| ich | werde geankert haben |
|---|---|
| du | werdest geankert haben |
| er/sie/es | werde geankert haben |
| wir | werden geankert haben |
| ihr | werdet geankert haben |
| sie/Sie | werden geankert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | ankerte |
|---|---|
| du | ankertest |
| er/sie/es | ankerte |
| wir | ankerten |
| ihr | ankertet |
| sie/Sie | ankerten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geankert |
|---|---|
| du | hättest geankert |
| er/sie/es | hätte geankert |
| wir | hätten geankert |
| ihr | hättet geankert |
| sie/Sie | hätten geankert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde ankern |
|---|---|
| du | würdest ankern |
| er/sie/es | würde ankern |
| wir | würden ankern |
| ihr | würdet ankern |
| sie/Sie | würden ankern |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geankert haben |
|---|---|
| du | würdest geankert haben |
| er/sie/es | würde geankert haben |
| wir | würden geankert haben |
| ihr | würdet geankert haben |
| sie/Sie | würden geankert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „ankern“
- Das Schiff ankert in der Bucht.
- Wir haben über Nacht vor einer kleinen Insel geankert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm anker- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (ankerte), das Partizip II endet auf -t (geankert).
- Verb auf -ern: Die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir ankern, sie ankern); in der 1. Person Singular heißt es ich ankere.
Wortfamilie: Verben mit „ankern“
Von „ankern“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: