- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anhimmeln
anhimmeln konjugieren
„anhimmeln“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: himmelt an · himmelte an · hat angehimmelt.
- Bedeutung
- jemanden schwärmerisch verehren und bewundernd ansehen
- Englisch
- to idolize, to adore
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | himmle an |
|---|---|
| du | himmelst an |
| er/sie/es | himmelt an |
| wir | himmeln an |
| ihr | himmelt an |
| sie/Sie | himmeln an |
Präteritum
| ich | himmelte an |
|---|---|
| du | himmeltest an |
| er/sie/es | himmelte an |
| wir | himmelten an |
| ihr | himmeltet an |
| sie/Sie | himmelten an |
Perfekt
| ich | habe angehimmelt |
|---|---|
| du | hast angehimmelt |
| er/sie/es | hat angehimmelt |
| wir | haben angehimmelt |
| ihr | habt angehimmelt |
| sie/Sie | haben angehimmelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angehimmelt |
|---|---|
| du | hattest angehimmelt |
| er/sie/es | hatte angehimmelt |
| wir | hatten angehimmelt |
| ihr | hattet angehimmelt |
| sie/Sie | hatten angehimmelt |
Futur I
| ich | werde anhimmeln |
|---|---|
| du | wirst anhimmeln |
| er/sie/es | wird anhimmeln |
| wir | werden anhimmeln |
| ihr | werdet anhimmeln |
| sie/Sie | werden anhimmeln |
Futur II
| ich | werde angehimmelt haben |
|---|---|
| du | wirst angehimmelt haben |
| er/sie/es | wird angehimmelt haben |
| wir | werden angehimmelt haben |
| ihr | werdet angehimmelt haben |
| sie/Sie | werden angehimmelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | himmle an |
|---|---|
| du | himmelst an |
| er/sie/es | himmle an |
| wir | himmeln an |
| ihr | himmelt an |
| sie/Sie | himmeln an |
Perfekt
| ich | habe angehimmelt |
|---|---|
| du | habest angehimmelt |
| er/sie/es | habe angehimmelt |
| wir | haben angehimmelt |
| ihr | habet angehimmelt |
| sie/Sie | haben angehimmelt |
Futur I
| ich | werde anhimmeln |
|---|---|
| du | werdest anhimmeln |
| er/sie/es | werde anhimmeln |
| wir | werden anhimmeln |
| ihr | werdet anhimmeln |
| sie/Sie | werden anhimmeln |
Futur II
| ich | werde angehimmelt haben |
|---|---|
| du | werdest angehimmelt haben |
| er/sie/es | werde angehimmelt haben |
| wir | werden angehimmelt haben |
| ihr | werdet angehimmelt haben |
| sie/Sie | werden angehimmelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | himmelte an |
|---|---|
| du | himmeltest an |
| er/sie/es | himmelte an |
| wir | himmelten an |
| ihr | himmeltet an |
| sie/Sie | himmelten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angehimmelt |
|---|---|
| du | hättest angehimmelt |
| er/sie/es | hätte angehimmelt |
| wir | hätten angehimmelt |
| ihr | hättet angehimmelt |
| sie/Sie | hätten angehimmelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anhimmeln |
|---|---|
| du | würdest anhimmeln |
| er/sie/es | würde anhimmeln |
| wir | würden anhimmeln |
| ihr | würdet anhimmeln |
| sie/Sie | würden anhimmeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angehimmelt haben |
|---|---|
| du | würdest angehimmelt haben |
| er/sie/es | würde angehimmelt haben |
| wir | würden angehimmelt haben |
| ihr | würdet angehimmelt haben |
| sie/Sie | würden angehimmelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anhimmeln“
- Die Fans himmeln den Sänger an.
- Als Teenager hat sie ihren Mathelehrer angehimmelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm himmel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (himmelte), das Partizip II endet auf -t (angehimmelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich himmle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir himmeln).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (himmelt an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anhimmelt). Infinitiv mit zu: anzuhimmeln.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angehimmelt.