- Startseite
- Verben A–Z
- A
- andeuten
andeuten konjugieren
„andeuten“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: deutet an · deutete an · hat angedeutet.
- Bedeutung
- vorsichtig zu verstehen geben; nur in Umrissen darstellen
- Englisch
- to hint, to indicate
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | deute an |
|---|---|
| du | deutest an |
| er/sie/es | deutet an |
| wir | deuten an |
| ihr | deutet an |
| sie/Sie | deuten an |
Präteritum
| ich | deutete an |
|---|---|
| du | deutetest an |
| er/sie/es | deutete an |
| wir | deuteten an |
| ihr | deutetet an |
| sie/Sie | deuteten an |
Perfekt
| ich | habe angedeutet |
|---|---|
| du | hast angedeutet |
| er/sie/es | hat angedeutet |
| wir | haben angedeutet |
| ihr | habt angedeutet |
| sie/Sie | haben angedeutet |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angedeutet |
|---|---|
| du | hattest angedeutet |
| er/sie/es | hatte angedeutet |
| wir | hatten angedeutet |
| ihr | hattet angedeutet |
| sie/Sie | hatten angedeutet |
Futur I
| ich | werde andeuten |
|---|---|
| du | wirst andeuten |
| er/sie/es | wird andeuten |
| wir | werden andeuten |
| ihr | werdet andeuten |
| sie/Sie | werden andeuten |
Futur II
| ich | werde angedeutet haben |
|---|---|
| du | wirst angedeutet haben |
| er/sie/es | wird angedeutet haben |
| wir | werden angedeutet haben |
| ihr | werdet angedeutet haben |
| sie/Sie | werden angedeutet haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | deute an |
|---|---|
| du | deutest an |
| er/sie/es | deute an |
| wir | deuten an |
| ihr | deutet an |
| sie/Sie | deuten an |
Perfekt
| ich | habe angedeutet |
|---|---|
| du | habest angedeutet |
| er/sie/es | habe angedeutet |
| wir | haben angedeutet |
| ihr | habet angedeutet |
| sie/Sie | haben angedeutet |
Futur I
| ich | werde andeuten |
|---|---|
| du | werdest andeuten |
| er/sie/es | werde andeuten |
| wir | werden andeuten |
| ihr | werdet andeuten |
| sie/Sie | werden andeuten |
Futur II
| ich | werde angedeutet haben |
|---|---|
| du | werdest angedeutet haben |
| er/sie/es | werde angedeutet haben |
| wir | werden angedeutet haben |
| ihr | werdet angedeutet haben |
| sie/Sie | werden angedeutet haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | deutete an |
|---|---|
| du | deutetest an |
| er/sie/es | deutete an |
| wir | deuteten an |
| ihr | deutetet an |
| sie/Sie | deuteten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angedeutet |
|---|---|
| du | hättest angedeutet |
| er/sie/es | hätte angedeutet |
| wir | hätten angedeutet |
| ihr | hättet angedeutet |
| sie/Sie | hätten angedeutet |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde andeuten |
|---|---|
| du | würdest andeuten |
| er/sie/es | würde andeuten |
| wir | würden andeuten |
| ihr | würdet andeuten |
| sie/Sie | würden andeuten |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angedeutet haben |
|---|---|
| du | würdest angedeutet haben |
| er/sie/es | würde angedeutet haben |
| wir | würden angedeutet haben |
| ihr | würdet angedeutet haben |
| sie/Sie | würden angedeutet haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „andeuten“
- Er deutet an, dass er bald kündigen will.
- Sie hat mit keinem Wort angedeutet, dass sie umziehen möchte.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm deut- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (deutete), das Partizip II endet auf -t (angedeutet).
- e-Erweiterung: Weil der Stamm auf -t endet, wird vor den Endungen -st und -t ein e eingefügt: du deutest, er/sie/es deutet, ihr deutet.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (deutet an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es andeutet). Infinitiv mit zu: anzudeuten.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angedeutet.
Wortfamilie: Verben mit „deuten“
„andeuten“ ist von deuten abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: