- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anbeten
anbeten konjugieren
„anbeten“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: betet an · betete an · hat angebetet.
- Bedeutung
- als Gottheit verehren; übermäßig bewundern und lieben
- Englisch
- to worship, to adore
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | bete an |
|---|---|
| du | betest an |
| er/sie/es | betet an |
| wir | beten an |
| ihr | betet an |
| sie/Sie | beten an |
Präteritum
| ich | betete an |
|---|---|
| du | betetest an |
| er/sie/es | betete an |
| wir | beteten an |
| ihr | betetet an |
| sie/Sie | beteten an |
Perfekt
| ich | habe angebetet |
|---|---|
| du | hast angebetet |
| er/sie/es | hat angebetet |
| wir | haben angebetet |
| ihr | habt angebetet |
| sie/Sie | haben angebetet |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angebetet |
|---|---|
| du | hattest angebetet |
| er/sie/es | hatte angebetet |
| wir | hatten angebetet |
| ihr | hattet angebetet |
| sie/Sie | hatten angebetet |
Futur I
| ich | werde anbeten |
|---|---|
| du | wirst anbeten |
| er/sie/es | wird anbeten |
| wir | werden anbeten |
| ihr | werdet anbeten |
| sie/Sie | werden anbeten |
Futur II
| ich | werde angebetet haben |
|---|---|
| du | wirst angebetet haben |
| er/sie/es | wird angebetet haben |
| wir | werden angebetet haben |
| ihr | werdet angebetet haben |
| sie/Sie | werden angebetet haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | bete an |
|---|---|
| du | betest an |
| er/sie/es | bete an |
| wir | beten an |
| ihr | betet an |
| sie/Sie | beten an |
Perfekt
| ich | habe angebetet |
|---|---|
| du | habest angebetet |
| er/sie/es | habe angebetet |
| wir | haben angebetet |
| ihr | habet angebetet |
| sie/Sie | haben angebetet |
Futur I
| ich | werde anbeten |
|---|---|
| du | werdest anbeten |
| er/sie/es | werde anbeten |
| wir | werden anbeten |
| ihr | werdet anbeten |
| sie/Sie | werden anbeten |
Futur II
| ich | werde angebetet haben |
|---|---|
| du | werdest angebetet haben |
| er/sie/es | werde angebetet haben |
| wir | werden angebetet haben |
| ihr | werdet angebetet haben |
| sie/Sie | werden angebetet haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | betete an |
|---|---|
| du | betetest an |
| er/sie/es | betete an |
| wir | beteten an |
| ihr | betetet an |
| sie/Sie | beteten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angebetet |
|---|---|
| du | hättest angebetet |
| er/sie/es | hätte angebetet |
| wir | hätten angebetet |
| ihr | hättet angebetet |
| sie/Sie | hätten angebetet |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anbeten |
|---|---|
| du | würdest anbeten |
| er/sie/es | würde anbeten |
| wir | würden anbeten |
| ihr | würdet anbeten |
| sie/Sie | würden anbeten |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angebetet haben |
|---|---|
| du | würdest angebetet haben |
| er/sie/es | würde angebetet haben |
| wir | würden angebetet haben |
| ihr | würdet angebetet haben |
| sie/Sie | würden angebetet haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anbeten“
- Die alten Ägypter beteten die Sonne an.
- Er hat seine Frau ein Leben lang angebetet.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm bet- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (betete), das Partizip II endet auf -t (angebetet).
- e-Erweiterung: Weil der Stamm auf -t endet, wird vor den Endungen -st und -t ein e eingefügt: du betest, er/sie/es betet, ihr betet.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (betet an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anbetet). Infinitiv mit zu: anzubeten.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angebetet.
Wortfamilie: Verben mit „beten“
„anbeten“ ist von beten abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: