- Startseite
- Verben A–Z
- A
- abfordern
abfordern konjugieren
„abfordern“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: fordert ab · forderte ab · hat abgefordert.
- Bedeutung
- von jemandem etwas verlangen
- Englisch
- to demand, to call for
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | fordere ab |
|---|---|
| du | forderst ab |
| er/sie/es | fordert ab |
| wir | fordern ab |
| ihr | fordert ab |
| sie/Sie | fordern ab |
Präteritum
| ich | forderte ab |
|---|---|
| du | fordertest ab |
| er/sie/es | forderte ab |
| wir | forderten ab |
| ihr | fordertet ab |
| sie/Sie | forderten ab |
Perfekt
| ich | habe abgefordert |
|---|---|
| du | hast abgefordert |
| er/sie/es | hat abgefordert |
| wir | haben abgefordert |
| ihr | habt abgefordert |
| sie/Sie | haben abgefordert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte abgefordert |
|---|---|
| du | hattest abgefordert |
| er/sie/es | hatte abgefordert |
| wir | hatten abgefordert |
| ihr | hattet abgefordert |
| sie/Sie | hatten abgefordert |
Futur I
| ich | werde abfordern |
|---|---|
| du | wirst abfordern |
| er/sie/es | wird abfordern |
| wir | werden abfordern |
| ihr | werdet abfordern |
| sie/Sie | werden abfordern |
Futur II
| ich | werde abgefordert haben |
|---|---|
| du | wirst abgefordert haben |
| er/sie/es | wird abgefordert haben |
| wir | werden abgefordert haben |
| ihr | werdet abgefordert haben |
| sie/Sie | werden abgefordert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | fordere ab |
|---|---|
| du | forderst ab |
| er/sie/es | fordere ab |
| wir | fordern ab |
| ihr | fordert ab |
| sie/Sie | fordern ab |
Perfekt
| ich | habe abgefordert |
|---|---|
| du | habest abgefordert |
| er/sie/es | habe abgefordert |
| wir | haben abgefordert |
| ihr | habet abgefordert |
| sie/Sie | haben abgefordert |
Futur I
| ich | werde abfordern |
|---|---|
| du | werdest abfordern |
| er/sie/es | werde abfordern |
| wir | werden abfordern |
| ihr | werdet abfordern |
| sie/Sie | werden abfordern |
Futur II
| ich | werde abgefordert haben |
|---|---|
| du | werdest abgefordert haben |
| er/sie/es | werde abgefordert haben |
| wir | werden abgefordert haben |
| ihr | werdet abgefordert haben |
| sie/Sie | werden abgefordert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | forderte ab |
|---|---|
| du | fordertest ab |
| er/sie/es | forderte ab |
| wir | forderten ab |
| ihr | fordertet ab |
| sie/Sie | forderten ab |
Plusquamperfekt
| ich | hätte abgefordert |
|---|---|
| du | hättest abgefordert |
| er/sie/es | hätte abgefordert |
| wir | hätten abgefordert |
| ihr | hättet abgefordert |
| sie/Sie | hätten abgefordert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde abfordern |
|---|---|
| du | würdest abfordern |
| er/sie/es | würde abfordern |
| wir | würden abfordern |
| ihr | würdet abfordern |
| sie/Sie | würden abfordern |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde abgefordert haben |
|---|---|
| du | würdest abgefordert haben |
| er/sie/es | würde abgefordert haben |
| wir | würden abgefordert haben |
| ihr | würdet abgefordert haben |
| sie/Sie | würden abgefordert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „abfordern“
- Der Trainer fordert seinen Spielern alles ab.
- Die Unterlagen wurden vom Gericht abgefordert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm forder- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (forderte), das Partizip II endet auf -t (abgefordert).
- Verb auf -ern: Die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir fordern, sie fordern); in der 1. Person Singular heißt es ich fordere.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht ab am Satzende (fordert ab); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es abfordert). Infinitiv mit zu: abzufordern.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: abgefordert.
Wortfamilie: Verben mit „fordern“
„abfordern“ ist von fordern abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: